Πρόσφατα σε μία εγκατάσταση, ο administrator παρατήρησε πως ο DNS server (WS 2008 SP2) ενώ είχε ρυθμιστεί να χρησιμοποιεί forwarders και να μην αναζητά μόνος του name resolution στα root hints*, κάποιες στιγμές παρουσίαζε …δυναμικό χαρακτήρα και αγνοούσε τις ρυθμίσεις.
Δηλαδή έστελνε dns queries στα root hints παρά την …απαγόρευση.
Ρίχνοντας μια ματιά στις ρυθμίσεις του DNS αυτού τόσο από το γραφικό περιβάλλον όσο και από την dnscmd όλα ήταν όπως έπρεπε ρυθμισμένα.
Δηλαδή υπήρχαν forwarders και το check box “Use root hints if no forwarders are available” δεν ήταν επιλεγμένο, ακριβώς όπως φαίνεται στην εικόνα.
Παρόλαυτα τα δικτυακά traces ήταν αδιάψευστα. Ο DNS χρησιμοποιούσε root hints.
Όλη η ομάδα που ασχολούνταν με το θέμα, έψαχνε λύση οπότε και βρέθηκε το παρακάτω KB
“Toggling the "Use root hints if no forwarders are available" Checkbox Results in the Opposite Behavior in Windows Server 2008 DNS Manager Snap-in”
Σε αυτό περιέγραφε το πρόβλημα, και ανέφερε την ύπαρξη ενός bug που θα λυθεί με το SP3 του WS 2008 πλέον.
Τι bug είναι αυτό? Ένα ορθογραφικό bug…
Στην ουσία το check box “Use root hints if no forwarders are available” λειτουργεί ανάποδα από ότι γράφει. Η μη επιλογή του επιτρέπει την χρήση root hints…
“A code defect in the Windows Server 2008 SP1 (RTM) and Service Pack 2 version of Dnsmgmt.msc causes the DNS service to use the opposite behavior than the Use root hints if no forwarders are available checkbox in the DNS Manager snap-in
This problem is scheduled be fixed in Windows Server 2008 Service Pack 3.”
Θα μου πείτε, σιγά το θέμα και τι κακό παθαίνεις αν συμβαίνει αυτό? Κακό δεν παθαίνεις απλά υπάρχει δικτυακή κίνηση χωρίς λόγο και κυρίως χωρίς να επιθυμείς να υπάρχει.
Προσοχή λοιπόν, και αναμονή για το SP3.
*root hints: DNS root hints contain host information that is needed to resolve names outside of the authoritative DNS domains. It contains names and addresses of the root DNS servers.
Αναδημοσίευση από το άρθρο μου στο netweek – special edition
Δύο είναι τα ζητούμενα στο σημερινό επιχειρηματικό περιβάλλον, είτε αφορούν την δημιουργία data center είτε οποιαδήποτε άλλη επένδυση. Αυξημένη αποτελεσματικότητα με ταυτόχρονη μείωση του κόστους. Δύο αντικρουόμενες τάσεις, που φαινομενικά είναι δύσκολο να συνδυαστούν, αλλά ειδικά για τη δημιουργία ενός επιτυχημένου data center αυτό φαντάζει σχεδόν… μαγικό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως όποιος ασχολείται με data centers, έρχεται αντιμέτωπος με λύσεις γεμάτες με νέες τεχνολογίες, δράκους, φίδια και λίγα σύννεφα. Και αν τα σύννεφα είναι αποδεκτά, τα «φίδια» τα συναντάμε συχνότερα απ’ ότι θα θέλαμε!
Αντί να σχεδιάζουμε ορθολογιστικά, βασισμένοι σε απαιτήσεις και προδιαγραφές, ακολουθούμε τάσεις και μόδες, υπερβάλλοντας ή υποτιμώντας, με μεθόδους διαχείρισης που εξαντλούν την εφευρετικότητα τους στο «κάνε eject το cd player για να εντοπίσω τον server μέσα στο χάος».
Ανήσυχο πνεύμα κι εγώ, με σχετική εμπειρία στην υλοποίηση και υποστήριξη data centers, θέλω να συνεισφέρω με μερικές απλές και αποτελεσματικές προτάσεις που έχουν λίγα σύννεφα και λιγότερα μυθικά τέρατα. .
Είναι λογικό πως η πρώτη και απαράβατη αρχή, πρέπει να είναι η αποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων πόρων.
Αναλογιστείτε πόσο αντίθετη σε αυτό είναι η συνήθης κατάσταση όπου μόνο το 20 % της υπολογιστικής ισχύoς ενός server χρησιμοποιείται, στο μεγαλύτερο μέρος του κύκλου ζωής του. Κάτι τέτοιο έχει επίπτωση στην ενέργεια που καταναλώνεται, στις απαιτήσεις για ψύξη, ακόμη και στον όγκο που καταλαμβάνει ένα data center, αφού συνεχώς συσσωρεύονται νέοι servers για κάθε νέα εφαρμογή. Λύση στο βασικό αυτό πρόβλημα των παραδοσιακών data centers δίνει το virtualization. Η χρήση του είναι πλέον «υποχρεωτική» για να πάρουμε την μέγιστη δυνατή απόδοση των servers και επιπλέον να απλοποιήσουμε την διαχείριση τους.
H πρόταση της Microsoft για το server virtualization είναι o Windows Server 2008 R2 Hyper-V, ο hypervisor της επόμενης γενιάς, που έρχεται ενσωματωμένος χωρίς επιπλέον χρέωση, στο server λειτουργικό. Ο Hyper-V επιτρέπει την ενοποίηση πολλών ρόλων που τρέχουν σε ξεχωριστές εικονικές μηχανές (VM) σε ένα και μόνο φυσικό μηχάνημα. Ήδη οι κατασκευαστές επεξεργαστών έχουν προϊόντα που υποστηρίζουν αυτή τη τεχνολογία ειδικά αν βασίζεται στην τεχνολογία του Hypervisor.
Μεταφέροντας εφαρμογές από φυσικές σε εικονικές μηχανές και ενοποιώντας τες σε κοινόχρηστα φυσικά μηχανήματα, τα virtualized data centers έχουν αποδοτικότερη χρήση πόρων όπως η CPU, η μνήμη, τα αποθηκευτικά μέσα, που στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική υπολειτουργούσαν. Η πρόταση του hyper-v είναι δοκιμασμένη σε τεράστια φορτία στα μεγάλα data centers της Microsoft, πάνω στον οποίο βασίζεται το Windows Azure και άλλες cloud applications (να τα σύννεφα). H ίδια εμπιστοσύνη περιβάλει το hyper-v και σε εκατοντάδες Ελληνικές επιχειρήσεις, που επέλεξαν το virtualization σαν βάση για τα data centers τους.
Μια πρόσθετη ωφέλεια του virtualization είναι η αποτελεσματικότερη διαχείριση. Η δημιουργία και η μεταφορά στην παραγωγή μιας εικονικής μηχανής γίνεται σε ελάχιστο χρόνο, με ταυτόχρονη απλοποίηση της συντήρησης της.
Η αποτελεσματικότητα της διαχείρισης ενός data center όμως, περνάει σε άλλο επίπεδο με την χρήση της σουίτας προϊόντων με την ονομασία Microsoft System Center. Το System Center επιτρέπει την διαχείριση τόσο των φυσικών όσο και των εικονικών μηχανών, μέσα από τα ίδια εργαλεία , χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά σε Microsoft τεχνολογίες. Τόσο το εργαλείο διαχείρισης εικονικών μηχανών (Virtual Machine Manager) όσο και αυτό της συνεχούς online παρακολούθησης όλης της υποδομής (Operations Manager) μπορούν να αλληλεπιδράσουν, διαχειριστούν και παρακολουθήσουν συστήματα διαφόρων κατασκευαστών, απαλλάσσοντας μας από την ανάγκη συντήρησης πολλών ξεχωριστών υποσυστημάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνδυασμένης δράσης των προϊόντων του System Center είναι το εξής: Ένα φυσικό μηχάνημα αρχίζει να εμφανίζει ενδείξεις υπέρβασης των δυνατοτήτων του. Αυτό γίνεται αντιληπτό από τον Operations Manager και ενημερώνει τον Virtual Machine Manage ο οποίος με τη σειρά του, έχοντας αξιολογήσει αυτόματα τον υπόλοιπο διαθέσιμο εξοπλισμό, μετακινεί με μηδενικό downtime και χωρίς διακοπή της παρεχόμενης υπηρεσίας τα εικονικά μηχανήματα στα κατάλληλα φυσικά.
Τέλος πολλές φορές προκύπτει η ανάγκη αξιολόγησης ενός data center. Και σε αυτό το έργο, το System Center μπορεί να βοηθήσει με δυο επιπλέον εργαλεία. Το πρώτο είναι ο Capacity Planner που είναι σε θέση να δημιουργήσει ένα μοντέλο με προτάσεις τοπολογίας, υλικού και λογισμικού έχοντας αξιολογήσει την υπάρχουσα κατάσταση. Το δεύτερο εργαλείο είναι ο Configuration Manager , που μεταξύ πολλών άλλων δυνατοτήτων μπορεί να δώσει αναλυτικές πληροφορίες για την χρήση των διαθέσιμων πόρων και τους συνδυασμούς λογισμικού και υλικού ώστε να γίνει εκτίμηση της αποτελεσματικότητας τους. Ένα δυναμικό data center βασίζεται στην δυνατότητα μείωσης ή αύξησης της παρεχόμενης υπολογιστικής ισχύος ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της επιχείρησης, χωρίς απώλειες, άμεσα και αποτελεσματικά και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με εργαλεία που ελέγχουν κεντρικά την υποδομή όπως η σουίτα του System Center.
Εφαρμόζοντας τα παραπάνω έχουμε μια σωστή βάση για ένα επιτυχημένο data center με χαμηλά κόστη, μείωση στην κατανάλωση ενέργειας συνεισφέροντας σε ένα καλύτερο περιβάλλον, αυξάνοντας ταυτόχρονα την αποτελεσματικότητα και την επιστροφή της επένδυσης (ROI).
Αποτελεσματικοί, οικονομικοί και …πράσινοι.
Remote Apps και App-V. Δύο προϊόντα που σίγουρα αλλάζουν τον τρόπο που μέχρι τώρα μοιράζαμε τις εφαρμογές στους τελικούς χρήστες.
Αυτοματοποιούν όλη την διαδικασία απο την αρχική εγκατάσταση των εφαρμογών μέχρις τις ενημερώσεις και απόσυρση τους. και ενώ είναι διαφορετικές τεχνολογίες και μπορούν να επιλεγούν ξεχωριστά, ο συνδυασμός τους οδηγεί σε απίστευτες δυνατότητες.
Είναι εκπληκτικά απλά στη χρήση, τόσο που το μόνο που χρειάζεται για να τα χρησιμοποιήσουμε είναι απλά η αλλαγή …της νοοτροπίας μας, αναφορικά με τις παραδοσιακές μεθόδους (παίρνω το cd και τρέχω κλπ)
Αναλυτική παρουσίαση των δύο αυτών μεθόδων-προϊόντων θα βρείτε στο live meeting που επιμελήθηκα και περιλαμβάνει τόσο εξήγηση του τι περιλαμβάνουν αλλά και demo που πιστεύω ότι θα βρείτε χρήσιμο.
Αυτό το live meeting αλλά και μία σειρά από παρουσιάσεις και demo άλλων ομιλητών θα βρείτε στο site www.techdays.gr
Πολλές φορές, όσοι από εμάς καλούμαστε να δώσουμε λύσεις σε εταιρίες με πολύ μικρό αριθμό εργαζομένων αλλά με μεγάλες απαιτήσεις, ερχόμαστε αντιμέτωποι με το δίλλημα, ποια έκδοση server να προτείνουμε. Διότι οι εν λόγω εταιρίες, ενώ θέλουν τα πάντα από πλευράς εφαρμογών και επιδόσεων, δεν είναι διατεθειμένες να διαθέσουν πολλά χρήματα για να τα αποκτήσουν, ούτε από πλευράς hardware και κυρίως από πλευράς software.
Και αν για το hardware, όλο και κάτι οικονομικό μπορούσε να βρει κανείς, ήταν αντίθετο στην…ψυχολογία, στο φθηνό hardware να ζητάς από τον επιχειρηματία να βάλει ακριβότερο λειτουργικό. Ήρθε λοιπόν η Microsoft με τον Windows Server 2008 R2 Foundation, να δώσει λύση και στο οικονομικό και στο λειτουργικό και στο …ψυχολογικό.
Η συγκεκριμένη έκδοση λοιπόν είναι κατάλληλη για επιχειρήσεις από 3 έως 15 άτομα, και για να ξεκινήσω από το σημαντικότερο, είναι πολύυυυυυ οικονομική, πάρα πολύ. Φθηνότερη από οποιοδήποτε hardware ευελπιστεί να φιλοξενεί server και φθηνότερη ακόμη και από εκδόσεις client software. Και πάει ακόμη καλύτερα αφού περιλαμβάνει στην ίδια χαμηλή τιμή και την χρήση από 15 users χωρίς την ανάγκη προμήθειας user cals.
Και αφού ξεκινάει τόσο δυνατά, ας δούμε και τι άλλο μπορεί να κάνει.
Πρόκειται για μία κανονικότατη έκδοση server με το γνώριμο περιβάλλον Windows, που μπορεί να αποτελέσει μια απλή και οικονομική υποδομή για τις εφαρμογές μικρών επιχειρήσεων και για κοινή χρήση πληροφοριών και πόρων. Δεν διατίθεται retail στο ράφι άλλα μόνο μέσω OEM, δηλαδή να είναι προεγκατεστημένη σε hardware με το οποίο πωλούνται μαζί.
Μπορεί να αποτελέσει την καρδιά ενός συστήματος, αφού μπορεί να γίνει Domain Controller, Application Server, DNS, DHCP, Terminal Server, File και Printer server και να φιλοξενήσει οποιαδήποτε εμπορική ή άλλη εφαρμογή, ERP, CRM, POS κλπ. Από πλευράς ρόλων το μόνο που δεν μπορεί να κάνει είναι να γίνει Hyper-V δλδ virtualization server. Και από πλευράς εκδόσεων δεν κυκλοφορεί σε core μορφή
Ας δούμε, κάποιες προτάσεις για την χρήση του foundation server.
1. Κεντρικός server μιας μικρής επιχείρησης όπου μπορεί να εγκατασταθεί domain και μία λογιστική εφαρμογή και να αποτελεί σημείο πρόσβασης της εταιρίας από το internet για remote users.
2. File και Printing server και χρήση επιχειρηματικής εφαρμογής, π.χ. ενός μικρού ασφαλιστικού, λογιστικού ή άλλου γραφείου
3. Διασύνδεση πολλών foundation servers με διάφορους ρόλους σε μια επιχείρηση που σταδιακά μεγαλώνει.
4. Terminal Server για εμπορικές εφαρμογές, ERP, CΡM μίας μικρής επιχείρησης.
Οι χρήσεις είναι ατελείωτες, αλλά φυσικά υπάρχουν και περιορισμοί, αφού ο σκοπός της συγκεκριμένης έκδοσης είναι να βοηθήσεις πραγματικά μικρές επιχειρήσεις και όχι να χρησιμοποιηθεί λάθος. Απο πλευράς hardware, θα πρέπει ο server να έχει μόνο ένα επεξεργαστή και μέχρι 8 GB RAM.
Ο πρώτος περιορισμός του ίδιου του λειτουργικού είναι η αυστηρή χρήση από έως 15 χρήστες το πολύ.
Και αυτό το 15 είναι το σημείο κλειδί που ελέγχεται σε πολλά σημεία. Το πρώτο σημείο ελέγχου είναι ότι δεν μπορούν να δημιουργηθούν παραπάνω από 15 χρήστες στο active directory ενός DC σε foundation. Φυσικά δεν προσμετρούνται οι χρήστες του συστήματος όπως administrator κλπ, αλλά μιλάμε για πραγματικό όριο και όχι για 15 ταυτόχρονους online χρήστες. Επιτρέπονται δηλαδή ακριβώς 15 user accounts στο active directory. Ο έλεγχος αυτός υπάρχει και στο όριο των συνδέσεων (smb, terminal κλπ) που μπορούν να γίνουν προς τον server αυτό, αφού δεν επιτρέπει παραπάνω από 45 τέτοιες. Στην 46η ενημερώνει ότι ο server είναι busy. Κατά μέσο όρο δλδ επιτρέπει 3 συνδέσεις ανά user κάτι που είναι υπεραρκετό για μία μικρή επιχείρηση.
Και φυσικά δεν μπορεί να συμμετέχει σε Domain οργανισμού που στο AD υπάρχουν παραπάνω από 15 user accounts ακόμη κι αν ο DC είναι άλλη έκδοση. Και στα πλαίσια της προστασίας της ακριβούς χρήσης του, δεν μπορεί να είναι DC ενός child domain ενός forest, ούτε και να έχεις trust με άλλο μεγάλο domain. Αν το παραπάνω συμβεί, ο server θα κλήσει σε 10 ημέρες.
Από πλευράς αδειοδότησης ο αριθμός 15 συνεχίζει να είναι όριο ως εξής. Οι 15 user accounts θα πρέπει να αντιστοιχούν σε 15 φυσικούς χρήστες, και όχι π.χ. να υπάρχουν χρήστες που να δουλεύουν σε βάρδιες με το ίδιο account. Αν όλα αυτά σας φαίνονται «ενοχλητικά» σκεφτείτε ότι ο σκοπός είναι να διαφυλαχθεί η εξαιρετικά χαμηλή τιμή για τις εταιρίες που όλοι οι παραπάνω περιορισμοί είναι άχρηστοι αφού έχουν από 3 έως 15 άτομα σαν προσωπικό. Για τις μεγαλύτερες εταιρίες υπάρχουν εκδόσεις και λύσεις που καλύπτουν τις ανάγκες τους.
Να σημειωθεί επίσης ότι ο foundation δεν μπορεί από πλευράς άδειας, να είναι guest λειτουργικό σε Hyper-V. Αν δε η εταιρία αυξήσει τους χρήστες της, η υποδομή δεν πάει χαμένη, αφού η αναβάθμιση (upgrade) σε standard είναι απλή υπόθεση.
Οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές hardware έχουν ήδη προτάσεις servers με προεγκατεστημένο τον Windows Server 2008 R2 Foundation.
Και δεν ξέρω αν σας το είπα αλλά μιλάμε για πολύ φθηνή λύση.
Σε αυτό το post θέλω να περιγράψω πως είναι δυνατόν στα windows 7 να έχουμε την δυνατότητα dual boot χωρίς την ανάγκη δημιουργίας ξεχωριστών partitions κλπ, αλλά μόνο με την χρήση ενός αρχείου εικονικού δίσκου, ενός vhd. Ένα vhd το οποίο θα δημιουργήσετε και θα το χρησιμοποιήσετε για να bootαρετε ένα άλλο λειτουργικό όπως Vista, WS 2008, WS 2008 R2, χωρίς την χρήση κάποιου εξωτικού 3rd party εργαλείου.
Τα παρακάτω βήματα είναι απαραίτητα για την δημιουργία vhd από το οποίο θα γίνεται boot στο σύστημα μας
1. Δημιουργία VHD
2. Μεταφορά WIM image από DVD του επιλεγμένου λειτουργικού στο VHD
3. Επέμβαση στο boot loader για εκκίνηση από το VHD.
Στο παράδειγμα που θα ακολουθήσει θα δημιουργήσω ένα vhd με WS 2008 R2 μέσα σε ένα σύστημα με Windows 7, και θα το ρυθμίσω ώστε να bootαρω και απο αυτό ώστε στο ίδιο PC να έχω client και server λειτουργικό μαζί και να επιλέγω ποιο θα χρησιμοποιώ.
Είναι πραγματικά τόσο απλό όσο το περιγράφω με μόνη δυσκολία, ένα download…αυτό του WAIK. Και το περιγράφω ως δυσκολία διότι είναι το μόνο πράγμα που δεν έχετε άμεσα στη διάθεση σας, όλα τα άλλα είναι ήδη στο σύστημα σας.
Πάμε να το δούμε
Δημιουργία VHD
Εξασφαλίζω ελεύθερο χώρο σε ένα δίσκο του υπολογιστή μου. 20 GB είναι αρκετά. Και δεν εννοώ unallocated space αλλά κανονικό χώρο σε ένα volume. Δημιουργώ ένα folder στο volume αυτό όπου θα φιλοξενήσω το vhd μου. Π.χ. c:\vhd
Δημιουργώ VHD (π.χ. w2k8r2.vhd) από το Computer Management/Disk Management / Action / Create Vhd
Όταν το δημιουργήσουμε στο folder που δημιουργήσαμε παραπάνω, αυτό εμφανίζεται σαν κανονικός δίσκος στο disk management οπότε και τον κάνουμε initialize
Μετά δημιουργούμε single volume πάνω στον vhd και στη συνέχεια αναθέτουμε drive letter, έστω το x: με ένα label π.χ. WS2k8R2
Αν δεν σου αρέσει ο wizard έχουμε και εντολές τις οποίες δίνουμε στο cmd
DISKPART
CREATE VDISK FILE="c:\vhd\WS2K8R2.vhd" MAXIMUM=20000
SELECT VDISK FILE=" c:\vhd\WS2K8R2.vhd "
ATTACH VDISK
CREATE PARTITION PRIMARY
ASSIGN LETTER=X
FORMAT QUICK LABEL= WS2K8R2
EXIT
Μεταφορά WIM image από DVD στο VHD
Στη συνέχεια κατεβάζουμε το WAIK και το εγκαθιστούμε στο σύστημα. Από αυτό χρειαζόμαστε το imageX utility.
Τοποθετούμε το DVD των WS 2008 R2 και από εκεί θα πάρουμε το install.wim και θα μεταφέρουμε τα περιεχόμενα του στο VHD που φτιάξαμε παραπάνω:
d:\imagex>imagex /apply d:\install.wim 1 x:\
Στο παράδειγμα θεωρώ ότι στο partition d: έχω μεταφέρει το περιεχόμενο του WAIK και συγκεκριμένα το imagex σε ένα folder και ομοίως ότι έχω αντιγράψει το περιεχόμενο του dvd των WS 2008 R2 σε ένα άλλο folder στο d:
Στην παραπάνω εντολή, μετά το 'd:\install.wim' υπάρχει το '1'. Αυτό υποδηλώνει ποια από τις εκδόσεις που έχει μέσα το DVD των WS 2008 R2 θέλω να βάλω. Δηλαδή enterprise, standard, core κλπ.
Για να δούμε το index number αυτού που θέλουμε να εγκαταστήσουμε δίνουμε την εντολή d:\imagex>imagex /info "d:\<η θέση που βρίσκεται το wim στο dvd>\install.wim"
Επέμβαση στο boot loader για εκκίνηση από το VHD
Το τελευταίο βήμα είναι η προσθήκη του vhd στο boot μενού. Το εργαλείο εδώ είναι το BCDEdit.exe που υπάρχει στο σύστημα.
Ανοίγουμε Elevated Command Prompt με Administrator Privileges και δίνουμε:
C:\>bcdedit /copy {current} /d "Βάλε την περιγραφή του VHD που θές"
Αυτό θα προσθέσει εγγραφή στο boot μενού και θα επιστρέψει ένα guid το οποίο αντιγράφουμε και το τοποθετούμε στα παρακάτω commands όπου υπάρχει η ένδειξη <guid>
C:\>bcdedit /set <guid> device vhd=[driveletter:]\<directory>\<vhd filename>
C:\>bcdedit /set <guid> osdevice vhd=[driverletter:]\<directory>\<vhd filename>
C:\>bcdedit /set <guid> detecthal on
Για το παράδειγμα μας οι εντολές θα είναι:
C:\>bcdedit /set <guid> device vhd=[c:]\vhd\w2k8r2.vhd
C:\>bcdedit /set <guid> osdevice vhd=[c:]\vhd\w2k8r2.vhd
C:\>bcdedit /set <guid> detecthal on
Για να δούμε αν πετύχαμε δίνουμε την εντολή C:\>bcdedit /v οπότε και θα εμφανιστεί η εγγραφή όπως θα φαίνεται στο boot menu.
Αν έγινε λάθος και θέλουμε να σβήσουμε το entry δίνουμε:
C:\>bcdedit /delete <guid> /cleanup
Στο επόμενο restart στο boot μενού θα υπάρχει το νέο σύστημα και μπορούμε να το επιλέξουμε για να δουλέψουμε με αυτό.
Είτε ξεκινήσουμε από το κανονικό σύστημα είτε από το vhd τα περιεχόμενα είναι διαθέσιμα. Δηλαδή αν ξεκινήσουμε από το vhd το υπόλοιπο σύστημα θα φαίνεται με ένα drive letter στον windows explorer, ενώ αν ξεκινήσουμε από το κανονικό, μπορούμε να φορτώσουμε το vhd και να αλληλεπιδράσουμε με τα αρχεία που περιλαμβάνει χρησιμοποιώντας την τεχνική του πρώτου βήματος (attach vhd).
Αν θέλουμε αυτό το vhd να δωθεί και σε άλλα pc και να γίνει πραγματικά ανεξάρτητο από το hardware, το φορτώνουμε σε ένα server με Hyper-V, δημιουργούμε ένα VM και του κάνουμε sysprep. Στη συνέχεια μπορεί να φορτωθεί σε όσα διαφορετικά συστήματα θέλουμε.
Σε επόμενο post θα δούμε πως bootάρουμε μόνο απο το vhd χωρίς να υπάρχει τίποτα άλλο στο σύστημα.
Όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό, σε μεσαίες ή μεγάλες εγκαταστάσεις, οι administrators, όταν μπαίνουν στο site του Volume Licensing Service Center (VLSC), για να αναζητήσουν κλειδί που θα ενεργοποιήσει τα Vista ή τους Windows 2008 servers βρίσκουν ένα κλειδί τύπου KMS. Ο συγκεκριμένος τύπος κλειδιού επεκτείνεται και στην ενεργοποίηση των Windows 7 και Windows Server 2008 R2. Υπό άλλες συνθήκες, ίσως δεν θα χρειαζόταν να γράψουμε τίποτα γι’ αυτό τον τύπο κλειδιού, αλλά κάποιες ιδιαιτερότητες που αυτό παρουσιάζει οδηγούν σε κακή χρήση και τελικά σε αδυναμία ενεργοποίησης των λειτουργικών και ίσως αχρήστευση του κλειδιού. Επίσης ένας άλλος λόγος που πρέπει να ενημερωθούμε για το κλειδί αυτό , είναι ότι by default όλα τα προαναφερθέντα λειτουργικά είναι ρυθμισμένα να ενεργοποιηθούν με την KMS μέθοδο.
Ας δούμε την θεωρία πρώτα. Με το κλειδί KMS μπορούμε να ενεργοποιήσουμε τα λειτουργικά μας συστήματα στα πλαίσια του τοπικού μας δικτύου, χωρίς να χρειάζεται κάθε ένας υπολογιστής να έχει σύνδεση internet ώστε να ενεργοποιηθεί απευθείας μέσω του σχετικού Microsoft site. Πρόκειται για ένα πολύ ελαφρύ service που μπορεί να τρέξει σε μερικούς υπολογιστές του δικτύου (clients ή servers), οι οποίοι λέγονται KMS Hosts και που κοινοποιείται στους υπόλοιπους μέσω DNS. Οι υπόλοιποι υπολογιστές που καλούνται KMS clients ενεργοποιούνται επικοινωνώντας με τους KMS Hosts χωρίς να απαιτούνται ενέργειες από την μεριά του client. Το KMS ενώ ενεργοποιεί και φυσικούς και virtual υπολογιστές, απαιτεί ένα ελάχιστο αριθμό φυσικών υπολογιστών (activation thresholds) στο δίκτυο για να έχει νόημα η χρήση του. Θα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 5 φυσικοί υπολογιστές για ενεργοποίηση Windows Server 2008 (+R2) και τουλάχιστον 25 για ενεργοποίηση Windows Vista ή Windows 7 clients. Κάθε 7 ημέρες ή 180 το αργότερο οι KMS clients θα προσπαθούν να ξαναβρούν τον KMS Host και να ανανεώσουν την ενεργοποίηση τους.
Εδώ ακριβώς είναι το λεπτό σημείο, το κλειδί τύπου KMS, προορίζεται μόνο για τους KMS Hosts και ΔΕΝ μπαίνει σε κάθε λειτουργικό που πρέπει να ενεργοποιήσουμε. Οι υπόλοιποι υπολογιστές απλά μέσω του DNS server μαθαίνουν και συνδέονται στον KMS Host οπότε και ενεργοποιούνται χωρίς να τους βάλουμε κανένα κλειδί. Αν ξεκινήσουμε να το βάζουμε σε όλα τα λειτουργικά και αυτό το κάνουμε παραπάνω από 6 φορές ή παραπάνω από 9 φορές σε έναν υπολογιστή, τότε απλά το κλειδί παύει να μπορεί να ενεργοποιήσει τους υπολογιστές. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να έχουμε μέχρι 6 Hosts σε κάθε υλοποίηση KMS. Αν το δίκτυο μας απαιτεί παραπάνω από 6 Hosts τότε αυτό είναι κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με τηλεφωνική επικοινωνία με την αντίστοιχη υπηρεσία της Microsoft.
Ας δούμε τώρα μερικά σημεία που θέλουν προσοχή.
1. Για να κάνουμε έναν server ή client, KMS Host, απλά του βάζουμε το KMS κλειδί που αντιστοιχεί στο λειτουργικό που έχει, με την εντολή slmgr /ipk <KMS Key>, και τον ενεργοποιούμε μέσω internet ή τηλεφωνικά με την εντολή slmgr.vbs /ato. Στο τέλος δίνουμε την εντολή net stop slsvc && net start slsvc για επανεκκίνηση του licensing service. Αν το δίκτυο μας έχει DNS που να επιτρέπει τις δυναμικές εγγραφές, η ενημέρωση του DNS με το αντίστοιχο record που δηλώνει την ύπαρξη του KMS Host γίνεται αυτόματα.
2. Επικοινωνία με το internet χρειάζεται μόνο κατά την ενεργοποίηση του πρώτου KMS Host. Άλλη επικοινωνία δεν απαιτείται και κανένα άλλο στοιχείο για το δίκτυο δεν μεταφέρεται στην Microsoft σε καμία άλλη χρονική στιγμή.
3. Για Windows Vista και Windows 2008, στο άθροισμά των 5 ή των 25 λαμβάνουν μέρος μόνο οι φυσικοί υπολογιστές. Οι Virtual ενεργοποιούνται ως KMS Clients αλλά δεν αυξάνουν το όριο. [UPDATE}Για τα Windows 7 και τον Windows 2008 R2 KAI οι virtual machines αυξάνουν το άθροισμα, κάτι που είναι πολύ σημαντική βελτίωση.
4. Τα Vista, τα Win7 και οι servers αθροίζονται όλα μαζί ώστε να συγκεντρωθεί το όριο. Δηλαδή αν έχουμε 4 φυσικούς servers και 3 Vista το όριο του 5 θα επιτευχθεί και οι servers θα ενεργοποιηθούν όχι όμως και τα Vista. Ομοίως αν έχουμε 24 servers και 3 Win7 τα Win 7 θα ενεργοποιηθούν. Αν σε ένα δίκτυο δεν μπορούμε να πιάσουμε τα όρια των 5 ή 25 αντίστοιχα τότε ΔΕΝ χρησιμοποιούμε το KMS κλειδί αλλά το MAK. Αν οι KMS Clients μπορεί να μένουν απομονωμένοι πάνω από 180 ημέρες από τον KMS Host τότε πάλι βάζουμε MAK κλειδί.
5. Μέχρι να επιτευχθεί το όριο των 5 ή 25 οι υπολογιστές που λαμβάνουν μέρος στο KMS σύστημα, προσμετρούνται μέσω ενός μοναδικού κωδικού για τον καθένα από τον KMS Host αλλά δεν ενεργοποιούνται μέχρι να πιαστεί το όριο. Μόλις αυτό γίνει ενεργοποιούνται όλοι αυτόματα ή με την χρήση της εντολής slmgr /ato. Μέχρι να γίνει αυτό βρίσκονται στην χαριστική περίοδο των 30 ημερών η οποία μπορεί να ανανεωθεί μέχρι 3 φορές με την εντολή slmgr /rearm. (Για Vista Enterprise μπορεί να γίνει μέχρι 5 φορές)
6. KMS host μπορεί να είναι οποιοδήποτε φυσικός ή virtual υπολογιστής με Windows Server 2008 (+R2), Windows Vista, Windows 7 ή Windows Server 2003(με εγκατάσταση ειδικού update), αλλά KMS hosts που τρέχουν Windows Vista ή Win7 μπορούν να ενεργοποιήσουν αντίστοιχα μόνο Windows Vista ή Win7 KMS clients. Ένας μόνο KMS host μπορεί να υποστηρίξει οσουσδήποτε KMS clients, αλλά για failover προτείνονται 2.
7. Slmgr /dli ή /dlv για να δω λεπτομέρειες γύρω από τον counter των 5 ή 25 στον KMS Host και για το που βρίσκομαι και ποιος είναι ο Host στους KMS Clients.
Και τώρα το κορυφαίο ερώτημα. Εγώ που δεν είχα διαβάσει το άρθρο σου ή το TechNet και τα έχω κάνει…λάθος, και έβαλα το KMS κλειδί σε 2500 clients οι οποίοι πλέον δεν είναι ενεργοποιημένοι τι να κάνω? Ευτυχώς για όλα τα λάθη υπάρχει λύση. Η Microsoft δίνει μια σειρά από κλειδιά, αναρτημένα στο TechNet, που κάνουν μετατροπές από KMS Host σε KMS Client, από KMS Client σε MAK Client και από MAK σε KMS. Όλα τα κλειδιά αυτά αλλά και πολύ μεγαλύτερη ανάλυση για τον σχεδιασμό και υλοποίηση του KMS θα βρείτε εδώ. Πιστέψτε με ότι η χρήση του KMS χρειάζεται σχεδιασμό και μελέτη πριν την υλοποίηση της.
Τέλος, αν είχατε υποδομή KMS πριν την εμφάνιση των 2008 R2 και Win7 και θέλετε να την επεκτείνετε και για τα νέα αυτά λειτουργικά τότε πρέπει να βάλετε το update που περιγράφεται εδώ.
Μετά την πρόσφατη ανακοίνωση της RC version των Windows 7, την οποία ακολούθησε και η πραγματικά φοβερή ανακοίνωση του “Windows XP Mode” που θα περιλαμβάνουν, διαβάσαμε διάφορα πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενα πράγματα σχετικά με τις δυνατότητες αυτού του χαρακτηριστικού. Όσοι από μας είχαν ακούσει και για το MED-V (μέρος του Microsoft Desktop Optimization Pack – MDOP) μπερδεύτηκαμε ακόμη περισσότερο, γιατί ο σκοπός και των δύο αυτών χαρακτηριστικών είναι να μπορούμε να τρέχουμε εφαρμογές από windows XP μέσα στα windows 7. Αυτό φάνηκε και σε σχετικές συζητήσεις που ακολούθησαν την δημοσίευση του χαρακτηριστικού απο το πάντα ενημερωμένο Ακη (afotakel)
Εγώ επειδή “I am a pc” και μάλιστα τρέχω Windows 7 θα προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω τα πράγματα. Οπότε έχωντας διαβάσει διάφορα links και πληροφορίες, σας παραθέτω την περίληψη σε ελληνική έκδοση.
Το MED-V και το “Windows XP Mode” απευθύνονται δύο διαφορετικές κατηγορίες χρηστών και μάλιστα λύνουν διαφορετικά προβλήματα. Ειδικότερα:
Το Windows XP Mode σχεδιάστηκε να υποστηρίζει χρήστες μικρών εταιριών που δεν έχουν κεντρική υποδομή διαχείρισης και θέλουν να χρησιμοποιούν εφαρμογές σχεδιασμένες για Windows XP στα νέα Windows 7 συστήματα τους. Θα είναι διαθέσιμο στα Windows 7 Professional and Windows 7 Ultimate. Στην RC έκδοση αποτελεί ξεχωριστό download.
To “XP mode” στην ουσία βασίζεται στο Windows Virtual PC και θα βοηθά τους χρήστες να τρέχουν παλιές εφαρμογές μέσα στο περιβάλλον ενός virtual Windows XP από το start menu των Windows. Αυτό θα γίνεται χωρίς να αντιλαμβάνεται πραγματικά ο χρήστης την ύπαρξη του virtual αυτού λειτουργικού και χωρίς να του ζητείται να το ξεκινήσει, να έχει 2 διαφορετικές οθόνες ή άλλα περίεργα για τον απλό χρήστη πράγματα.
Δηλαδή πατώντας το start κάποιος θα έχει πρόσβαση και στις εφαρμογές που βρίσκονται στα 7ρια αλλά και σε αυτές που στην ουσία έχουν εγκατασταθεί σε ένα virtual XP με SP3 που τρέχει στο background. To virtual image των XP (vhd) που θα δίνεται στο “XP Mode” δεν χρειάζεται κάποια εγκατάσταση λειτουργικού, αλλά ένας απλός wizard καθοδηγεί τον χρήστη σε κάποιες απαραίτητες αρχικές ρυθμίσεις. Σε κάθε περίπτωση όμως παραμένει ένα virtual image και ο έμπειρος χρήστης μπορεί να το αντιμετωπίζει σαν τέτοιο.
Κάλιο αργά παρά ποτές οι USB συσκευές υποστηρίζονται σε αυτό το νέο Windows Virtual PC το οποίο βασίζεται σε πυρήνα (core) με multi-threading support και αποτελεί ένα type II hypervisor στα Windows 7.
Στην τελική έκδοση το “Windows XP Mode” θα διατίθεται προεγκατεστημένο σε νέα PCs από OEM αλλά θα συνεχίσει να υφίσταται και σαν ξεχωριστό download. Οπότε στις διαφωνίες αν το XP Mode θα είναι ενσωματωμένο ή ξεχωριστό η MS απαντάει : και τα δύο.
Εδώ να προσθέσω πως αυτό το εικονικό Windows XP πού περιλαμβάνει το “XP Mode” δεν χρειάζεται άλλη άδεια λειτουργικού.
Το Microsoft Enterprise Desktop Virtualization (MED-V) σχεδιάστηκε για IT Professionals και απευθύνεται σε μεγαλύτερους οργανισμούς.
Στην ουσία παρέχει δυνατότητες κεντρικής διαχείρισης και εγκατάστασης μέσω πολιτικών, διαφόρων virtual images ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών, που μειώνουν το κόστος εγκατάστασης και χρήσης του virtual pc. Προφανώς η κεντρική αυτή διαχείριση γίνεται σε συνεργασία με τον προϊόν που κατεξοχήν έχει αυτό το ρόλο , το System Center Configuration Manager.
Το Med-V δεν πουλιέται αυτόνομο ούτε είναι διαθέσιμο σε μεμονωμένους χρήστες αλλά είναι κομμάτι του Microsoft Desktop Optimization Pack (MDOP) το οποίο είναι λύση για εταιρίες με συγκεκριμένες συμφωνίες αδειοδότησης (software assurance).
Ενδεικτικά αναφέρω ότι το App-V, το Advanced Group Policy Management κλπ είναι επίσης κομμάτια του MDOP. Περισσότερα σε επόμενο post.
To MED-V v1 βασίζεται στο Microsoft Virtual PC 2007 και λύνει το πρόβλημα σε οργανισμούς που θέλουν να αναβαθμίσουν τις υποδομές τους από παλιότερα λειτουργικά σε Vista, χωρίς να υπάρχει η ανάγκης αναβάθμισης και των εφαρμογών.
Το MED-V v2 θα προσθέσει υποστήριξη και για αναβάθμιση σε Windows 7 (ΠΡΟΣΟΧΗ και για 32 bit αλλά και για 64bit !!!!! ) και θα υποστηρίζει την χρήση Windows Virtual PC σε Windows 7.
Μέσω του Med-V και λόγω της ειδικής αδειοδότησης μέσω της οποία το αγοράζει κανείς (software assurance), είναι δυνατή η χρήση μέχρι και τεσσάρων εικονικών λειτουργικών ανά pc (4 VM right).
Το MED-V v2 beta θα είναι διαθέσιμο μέσα σε 90 μέρες μετά την γενική διάθεση της τελικής version των Windows 7.
Ας ασχοληθούμε όμως λίγο και με την καρδιά του XP Mode, το νέο Windows Virtual PC και τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του. (Βαγγέλη διόρθωνε ότι λέω λάθος)
1. USB Support –Αυτό τα λέει όλα. Οι χρήστες μπορούν να προσπελάσουν μέσω των guest λειτουργικών, usb συσκευές που είναι συνδεδεμένες με το host. Αυτό αποτελούσε ένα πάγιο αίτημα όσων χρησιμοποιούσαν τις προηγούμενες version του virtual pc. Printers, Scanners, Flash Memory/Sticks, External Hard Disks και Digital Cameras δεν αποτελούν πλέον άβατο για τα guest os.
2. Seamless Applications – Εγκατάσταση και εκτέλεση εφαρμογών που είναι στην ουσία εγκατεστημένες σε images που τρέχουν πάνω στο Windows Virtual PC απευθείας από το Windows 7 desktop, σαν να ήταν κανονικά εγκατεστημένες στο Windows 7. Αυτή είναι και η ουσία του “XP Mode”. Απλώς αυτό είναι δυνατόν και με οποιοδήποτε image δημιουργήσει ο χρήστης του Windows Virtual PC και όχι μόνο με το συγκεκριμένο που διατίθεται σαν μέρος του “XP Mode”
3. Folder Integration μεταξύ Windows 7 και Windows Virtual PC– Παρέχεται η δυνατότητα πρόσβασης στο My documents, Pictures, Desktop, Music, Video του Host Windows 7 μέσα από τις εφαρμογές που τρέχουν στο virtual windows environment. Φυσικά αυτό ισχύει και για το Windows XP Mode
4. Clipboard Sharing – Αντιγραφή δεδομένων μεταξύ του host Windows 7 και των Windows Virtual PC images.
5. Printer Redirection – Είναι δυνατή η εκτύπωση μέσω των εικονικών pc, απευθείας στους φυσικούς printers του Host ακόμη και μέσω των Seamless Applications.
Ελπίζω τα παραπάνω να βοήθησαν στην αποσαφήνιση του “XP Mode” και της διαφοράς με το Med-V. Πλέον ως μέλος του Springboard Series Technical Experts Panel θα προσπαθήσω να σας ενημερώνω για όλες τις εξελίξεις.
Συνεχίζω με το 2ο μέρος, στο οποίο θα εξακολουθήσω να δείχνω πόσο και που κερδίζει κάποιος που επιλέγει την Unified Communications λύση της Microsoft, που όπως είπαμε έχει σαν βάση τον Office Communicatiοns Server 2007 R2. Πολλά σχόλια δέχτηκα για το πρώτο μέρος ειδικά για τον …τίτλο. Η ουσία είναι μία, είτε τα πετάξετε τα τηλέφωνα, είτε τα χρησιμοποιείτε μαζί με τον OCS θα έχετε κέρδος. Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε.
Στο πρώτο μέρος μιλήσαμε για τους τομείς Unified Messaging, Secure Instant Messaging, Integrated Presense. Τώρα συνεχίζω με τα καλύτερα.
4. Web Conference
Κάτω από αυτό τον τίτλο περιλαμβάνονται μερικά από τα πιο δυνατά χαρτιά του OCS. Αυτό που υπαινίσσεται ο τίτλος είναι το πιο απλό. Αλλά ας ξεκινήσουμε. Πριν φτάσουμε στο VoIP ή στην απλή τηλεφωνία που έτσι κι αλλιώς είναι δυνατόν να έχουμε μέσω του OCS υπάρχει η δυνατότητα για μεταφορά φωνής αλλά και εικόνας μέσω δικτύου για όσους μοιράζονται τον Communicator (είπαμε και στο πρώτο μέρος ότι είναι ο βασικός client του OCS)
Σκεφτείτε την τρομερή μείωση κόστους, στις εσωτερικές επικοινωνίες της εταιρίας μας, ή και μεταξύ όλων όσων έχουν υποδομή OCS. Και δεν μιλάμε απλά για μηδενικό κόστος κλήσεων, αλλά και για πιθανό περιορισμό ταξιδιών αφού το web conference μπορεί να γίνει με εικόνα και ήχο μεταξύ πολλών συμμετεχόντων ταυτόχρονα, οπότε έτσι μπορεί να γίνει τηλε-διάσκεψη μεταξύ των υποκαταστημάτων μιας εταιρίας ή των αντιπροσώπων ενός οργανισμού. Και μπορούμε να επιλέξουμε είτε να βλέπουμε αυτόν που μιλάει κάθε φορά, ή όλους τους παρευρισκόμενους σε μια αίθουσα με την χρήση πανοραμικής κάμερας. Το web conference μπορεί να γίνει άνετα video conference και αν έχουμε την πλήρη υποδομή OCS, τότε μπορεί να γίνει conference call, αφού με ένα απλό drag and drop μπορούμε να βάλουμε στο session και άτομα από απλή ή voip τηλεφωνία.
Δεν μπορώ να παραλείψω και την χρήση του live meeting, ενός άλλου client του ocs, που εκτός από κάποιου είδους conference call παρέχει και την ταυτόχρονη προβολή μιας παρουσίασης Power point ή οποιουδήποτε προγράμματος ώστε να είναι δυνατή η τηλε-διάσκεψη και τηλε-εκπαίδευση αλλά και η κοινή χρήση desktop για εκπαίδευση σε προγράμματα και εφαρμογές. Μπορείτε νομίζω να φανταστείτε την νέα μορφή που μπορεί να πάρει μια εταιρική παρουσίαση με τους εμπλεκόμενους να είναι στο σπίτι τους ή στην περιοχή τους σε απόσταση από τα κεντρικά γραφεία. Και όλα αυτά, χωρίς κανένα κόστος κλήσης παρά μόνο του internet. Ειδικά για το live meeting έχω συμμετάσχει σε αρκετά και η ποιότητα παραπάνω από ικανοποιητική.
Φυσικά desktop sharing μεταξύ των μελών μιας διμερούς συνομιλίας γίνεται πλέον και μέσα από τον communicator. Η εφαρμογή αυτής της δυνατότητας προφανώς είναι ιδανική για help desks όπου κάποιος μπορεί να ζητήσει βοήθεια γραπτά, με φωνή η και με εικόνα και ο υπάλληλος του help desk από το ίδιο πρόγραμμα να πάρει την διαχείριση του υπολογιστή και να δώσει λύση στο πρόβλημα του καλούντος.
5.Voip Telephony
Αυτό τον τομέα χρήσης του OCS, τοn έχουμε ήδη προαναφέρει μέσα σε όλα τα προηγούμενα μέρη του post. Και φυσικά αφορά την χρήση του OCS σαν ένα πλήρες τηλεφωνικό κέντρο για λήψη και αποστολή φωνητικών κλήσεων προς οποιοδήποτε δίκτυο τηλεφωνία.
Στις περιπτώσεις δε που ο πάροχος συμβατικής τηλεφωνίας το επιτρέπει, μέσω SIP προτοκόλλου, είναι δυνατή η εκτέλεση και λήψη τηλεφωνημάτων με την χρήση του OCS ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗΣ ΣΥΣΚΕΥΗΣ.
Και για να γίνω πιο κατανοητός μέσω του communicator o οποίος βρίσκεται στο pc, στο κινητό μου !!!!! (MOBO) ή σε συμβατή συσκευή, μπορώ να καλέσω ένα τηλέφωνο κινητό η σταθερό και φυσικά VoIP οποιουδήποτε παρόχου και φυσικά να λάβω αντίστοιχα τηλεφωνήματα με απευθείας διασύνδεση OCS-παρόχου συμβατικής τηλεφωνίας.
Στις περιπτώσεις που ο πάροχος δεν το υποστηρίζει, η αγορά ενός gateway (ενδιάμεσης συσκευής) λύνει το πρόβλημα
Και έρχομαι στο κομμάτι “Πετάξτε τα τηλέφωνα”. Φανταστείτε τηλεφωνικό κέντρο εταιρίας με δεκάδες χρήστες, οι οποίοι αντί να μιλάνε από κλασικά τηλέφωνα, έχουν ένα απλό head-set ή ένα USB ακουστικό και δέχονται και κάνουν κλήσεις μέσω του communicator στο pc τους. Υπάρχει μείωση κόστους ή όχι?. Προφανώς δεν είναι δυνατόν να πετάξουμε το τηλέφωνο από χρήστες που επί δεκαετίες το έχουν συνδέσει με αυτό που λέμε “τηλεπικοινωνίες” , αλλά σε τηλεφωνικά κέντρα ή χρήστες που είναι προσαρμοσμένοι στην έννοια του soft phone τα πράγματα είναι εύκολα.
Και φυσικά για όσους επιμένουν ο OCS έχει τα δικά του VoIP τηλέφωνα, για όλα τα γούστα και όλες τις τσέπες.
Οπότε φανταστείτε στο μοντέλο πλήρους απαλλαγής από τα συμβατά τηλέφωνα…κάποιος σας καλεί στην εταιρία σας και στην ουσία η κλήση, από όπου κι αν προέρχεται πηγαίνει στον communicator που είναι μαζί σας…στο σπίτι ή όπου κι αν βρίσκεστε. Καλά ξέρω δεν είναι και πολύ επιθυμητό αυτό , αλλά σε κάθε περίπτωση μπορείτε να στείλετε την κλήση απλά στο …mailbox σας. Αυτό που πραγματικά “κουδουνίζει” λοιπόν είναι το pc. Κι αν αυτό είναι κλειστό ή χάλασε; O OCS υποστηρίζει την ταυτόχρονη δρομολόγηση της κλήσης σε δύο τοποθεσίες. Στον communicator και σε όποιο άλλο τηλέφωνο του υποδείξουμε ανά χρήστη, ας πούμε στο κινητό του. Αν σηκώσει ένα από τα δύο το άλλο μέσο σταματάει να χτυπάει. Έτσι λοιπόν δεν χάνουμε ποτέ κλήσεις.
Ξέρω πως πολύ θα πιστεύετε ότι εξωραΐζω ή υπερβάλλω. Σας προτρέπω να δοκιμάσετε το προϊόν είτε σαν αποκλειστικό τηλεφωνικό κέντρο, είτε σε συνεργασία με υπάρχοντα PBX (ναι γίνεται και αυτό). Τότε θα πειστείτε για την αλήθεια των όσων λέω, και είτε πετάξετε τα τηλέφωνα από το παράθυρο είτε τα κρατήσετε ως συμπληρωματικό μέσο το κέρδος που θα έχετε θα είναι άμεσο.
Σε αυτό το link θα βρείτε μια λίστα με συμβατές συσκευές του OCS (είπαμε μερικοί θέλουν τηλέφωνα σε κάθε περίπτωση) και εδώ θα βρείτε πληροφορίες για το licensing.
Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα, το οποίο είναι το Unified Communications και λέω πως η Microsoft μπήκε πολύ δυνατά στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και ειδικά στην τηλεφωνία αφού στο θέμα της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας είναι αρχηγός εδώ και πολύ καιρό. Αυτό έγινε δυνατό με το προϊόν Office Communications Server 2007 R2 (OCS). Η δεύτερη έκδοση του προϊόντος μπορεί να συγκριθεί στα ίσια με όλα τα παραδοσιακά τηλεφωνικά κέντρα-συστήματα και, τολμώ να πω, πως τα ξεπερνά σε πολλά σημεία.
Θα μου πείτε όμως Microsoft τηλεφωνικό κέντρο? Που πας ρε καραμήτρο? Δεν μπαίνω σε αντιπαράθεση διότι αυτά τα θέματα είναι πολλές φορές συζήτηση Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού. Θα κάνω κάτι καλύτερο, θα αναφέρω χαρακτηριστικά της λύσης του Unified Communications της Microsoft και θα τονίζω πόσο και πως κερδίζει μια επιχείρηση αν υιοθετήσει αυτή τη λύση.
Διότι στις μέρες μας αυτό που μετράει είναι η ΑΜΕΣΗ ΜΕΙΩΣΗ ΚΟΣΤΟΥΣ και ακριβώς αυτό κάνει ο OCS 2007 R2.
Oι τομείς που ο η Unified Communications λύση της Microsoft προσφέρει άμεση μείωση κόστους αλλά και σημαντικό κέρδος σε χρόνο και άρα Αύξηση της Παραγωγικότητας είναι 5.
1. Unified Messaging
2. Secure Instant Messaging
3. Integrated Presense
4. Web Conference
5. Voip Telephony.
Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τους παραπάνω τομείς και να εξηγήσουμε από που προέρχεται η μείωση του κόστους και η αύξηση της παραγωγικότητας.
1. Unified Messaging.
Ο τομέας αυτός αναφέρεται στην συνεργασία του OCS 2007 R2 και του Exchange 2007 που φέρνουν μία σειρά από δυνατότητες της τηλεφωνίας σε ένα από τα πιο αγαπημένα προγράμματα όπως το Outlook 2007. Στο θέμα της μείωσης κόστους όμως και κέρδους χρόνου, η δυνατότητα της μεταφοράς του Voice Mail στο outlοok είναι κορυφαία. Έτσι ενώ βρισκόμαστε έξω σε πελάτες, σε διάφορες εργασίες τα τηλεφωνικά μηνύματα δεν αποθηκεύονται σε τηλεφωνητές που ακόμη και για να τα ακούσεις πληρώνεις,ή σε διάφορες συσκευές αμφιβόλου ποιότητας αλλά κατευθύνονται στο mailbox μας και μπορούμε να τα χειριστούμε όπως ακριβώς και ένα email και να τα ακούσουμε όποτε επιθυμούμε.
2. Secure Instant Messaging
Είτε αρέσει στους administrators είτε όχι, όλοι οι χρήστες ανταλλάσσουν μηνύματα με messengers για προσωπικά τους θέματα. Αυτό γίνεται με τρόπους που εγκυμονούν κινδύνους για μολύνσεις μέσω viruses αλλά και για διαρροή επικοινωνιών αφού οι απλοί messengers δεν υποστηρίζουν κρυπτογράφηση. Γιατί λοιπόν αυτή η επικοινωνία να μην γίνεται με ασφαλή τρόπο και κρυπτογραφημένα ακόμη και για εταιρικά θέματα. Αυτό θα γλιτώσει κάποια τηλεφωνικά κόστη αλλά και χρόνο αφού μπορείς κανείς με ένα σύντομο μήνυμα να πάρει μια γρήγορη πληροφορία για ένα θέμα που τον απασχολεί , άμεσα.
Το παραπάνω γίνεται δυνατό από τον βασικό client του OCS 2007 R2, που δεν είναι άλλος από τον Microsoft Office Communicator. Αυτό το τρομερό πρόγραμμα που μοιάζει με έναν οποιοδήποτε messenger, μπορεί να κάνει επικοινωνία οποιασδήποτε μορφής από απλό μήνυμα, email, τηλεφωνική κλήση σε οποιοδήποτε VoIP ή PBX δίκτυο, video-κλήση αλλά και ανταλλαγή αρχείων. Όλα σε ένα , νοικοκυρεμένα (και κρυπτογραφημένα).
Στον Communicator εμφανίζονται οι επαφές από τον Exchange, οι προσωπικές από το outllok, από τον τηλεφωνικό κατάλογο αλλά ακόμη και από το msn messenger αν το επιλέξουμε. Τέλος αν η εταιρία μας έχει δημιουργήσει Federation (μεταξύ των domains) με άλλη εταιρία είναι δυνατόν να βλέπουμε επαφές και από οποιοδήποτε συνεργάτη μας. ένα δεξί κλικ σε κάθε επαφή μας δίνει όλους τους δυνατούς τρόπους επικοινωνίας με τον επιλεγμένο χρήση και φυσικά….chat.
3. Integrated Presense
Όταν παρουσιάζω το χαρακτηριστικό, integrated presense πολλοί βιάζονται να το υποβιβάσουν στα ωραία αλλά άχρηστα features ενός προγράμματος. Δεν νομίζω να είναι έτσι και μπορώ να το εξηγήσω. Το integrated presense αφορά την δυνατότητα εκείνη με την οποία μπορώ να μάθω την διαθεσιμότητα ενός χρήστη. Είναι εκείνα τα πολύχρωμα κυκλάκια, δίπλα από κάθε επαφή. Που είναι το κέρδος από αυτή την δυνατότητα ? Πρώτον η ενημέρωση για την διαθεσιμότητα γίνεται είτε μετά από επιλογή κάθε χρήστη, αλλά κυρίως αυτόματα αφού λαμβάνεται από το Outlook. Έτσι όταν κάποιος έχει ένα ραντεβού αυτό φαίνεται και δεν τον ενοχλούμε με τηλεφωνήματα αλλά μπορούμε να επιλέξουμε κάποια άλλη μορφή επικοινωνίας όπως μήνυμα. Όμως δεν σταματάμε εδώ…
Το presense εμφανίζεται σε όλα τα προγράμματα της Microsoft από ένα email μέχρι ένα word document. Σκεφτείτε να θέλετε να επικοινωνήσετε με τον συντάκτη ενός email ή ενός φύλλου excel επειδή έχετε μία απορία. Τι θα κάνατε μέχρι τώρα? Αναζήτηση σε τηλεφωνικούς καταλόγους και κλήση από κινητό ή σταθερό τηλέφωνο με κίνδυνο να μην απαντήσει ή να τον ενοχλήσετε στο μέσο μιας σημαντικής συνάντησης. Τώρα αρκεί μια ματιά στο όνομα, όπου εμφανίζεται η διαθεσιμότητα και αν είναι διαθέσιμος με δεξί κλικ επάνω στο presense αναλαμβάνει ο Communicator για τα υπόλοιπα.
Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, VoIP τηλεφωνία, Web Conference αλλά και αλληλεπίδραση με την παραδοσιακή τηλεφωνία, που κατά τη γνώμη μου είναι τα σημαντικότερα θα τα αναλύσουμε στο επόμενο μέρος του post “Πετάξτε τα τηλέφωνα απο το παράθυρο”
Τελικά το ρίξαμε στα αστυνομικά μέτρα, αλλά ίσως να μην γίνεται αλλιώς σε μερικές περιπτώσεις, ειδικά για ένα malware που κόστισε τόσα χρήματα και ανθρωποώρες για να διορθωθούν οι συνέπειες του, αφού πρώτα προκάλεσε την κατάρρευση εκατοντάδων συστημάτων.
Έτσι η Microsoft ανακοίνωσε ότι : “Στις 12 Φεβρουαρίου του 2009 η Microsoft ανακοίνωσε αμοιβή 250.000 $ για οποιαδήποτε πληροφορία που θα οδηγήσει στη σύλληψη και καταδίκη των υπευθύνων για την παράνομη διασπορά του επιβλαβή κώδικα «Conflicker» μέσω internet.
Η προσφορά αμοιβής από την Microsoft βασίζεται στο ότι η εταιρία αναγνωρίζει ότι ο worm Conflicker αποτελεί εγκληματική επίθεση. Η Microsoft θέλει να βοηθήσει τις αρχές να συλλάβουν του εγκληματίες που είναι υπεύθυνοι για αυτόν. Δικαίωμα στην αμοιβή έχουν οι κάτοικοι οποιασδήποτε χώρας, σύμφωνα με τους νόμους της χώρας αυτής, διότι οι Internet Viruses επηρεάζουν την παγκόσμια κοινότητα του Internet.
Όσοι έχουν πληροφορίες σχετικά με τον Conflicker worm προτείνεται να επικοινωνούν με τις υπεύθυνες αστυνομικές υπηρεσίες. Επιπλέον, η Microsoft έχει δημιουργήσει μια γραμμή (Antivirus reward Hotline) 1-425-706-1111 και αντίστοιχο mailbox avreward@microsoft.com, όπου μπορούν να αναφερθούν πληροφορίες.”
Παρακάτω ακολουθεί η ακριβής αγγλική ανακοίνωση:
“On February 12, 2009, Microsoft announced a U.S. $250,000 reward for information that results in the arrest and conviction of those responsible for illegally launching the Conficker malicious code on the Internet. Microsoft’s reward offer stems from the company’s recognition that the Conficker worm is a criminal attack. Microsoft wants to help the authorities catch the criminals responsible for it. Residents of any country are eligible for the reward, according to the laws of that country, because Internet viruses affect the Internet community worldwide.
Individuals with information about the Conficker worm are encouraged to contact their international law enforcement agencies. Additionally, Microsoft has implemented an Antivirus Reward Hotline, 1-425-706-1111, and an Antivirus Reward Mailbox, avreward@microsoft.com, where tips can be shared.”
Σε πρώτη ανάγνωση, σε μας τους Έλληνες που έχουμε κάποιες αντιρήσεις για τις μεθόδους καταγγελίας, ίσως αυτό να φαίνεται περίεργο, αλλά γρήγορα εγώ προσωπικά παρακάμπτω τις όποιες αμφιβολίες όταν μου έρχονται στο μυαλό τα ξενύχτια, ο πανικός και η ζημίες που προκλήθηκαν σε φίλους συνεργάτες και πελάτες. Πρόκειται για καθαρό ηλεκτρονικό βανδαλισμό.
Μετά την δημοσιότητα που έλαβε το bug του IE7, που μάλλον το είχαν όλες οι εκδόσεις, και του πιθανού κινδύνου που εμφανιζόταν για όσους το χρησιμοποιούσαν, να πέσουν θύματα παραβίασης των συστημάτων τους, η Microsoft έδωσε ακαριαία απάντηση με την ανακοίνωση ενός security update που διορθώνει το πρόβλημα οριστικά.
Αυτό που δεν μπορώ να αξιολογήσω, είναι αν το πρόβλημα άξιζε τελικά την δημοσιότητα που πήρε και αν όντως ήταν χειρότερο ή πιο επικίνδυνο από οποιοδήποτε άλλο bug.
Σε συνέντευξη που έδωσε στην τηλεόραση, ο moderator του autoexec.gr, “δικός μας” Ανδρέας Τσούχλαρης, τον ρώτησαν και για αυτό το bug, σαν να μην είχαν ξανακούσει ότι αυτό απλά …συμβαίνει.
Bug…happens
Τα bugs συνοδεύουν κάθε πρόγραμμα και δεν είναι δυνατόν να εξαλειφτούν. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να έχουμε πάντα ενημερωμένα συστήματα, να λαμβάνουμε τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας αλλά και η χρήση του υπολογιστή και του διαδικτύου να γίνεται με τρόπο που να περιορίζει όλους τους κινδύνους από κάθε γνωστό ή ..άγνωστο bug.
Συμβουλές για αυτό θα βρείτε σε πολλά μέρη αλλά και εδώ.
H Microsoft εδώ και λίγο καιρό δέχτηκε αναφορές για επιθέσεις βασιζόμενες στην εκμετάλλευση μιας αδυναμίας του Internet Explorer 7, που υπό κάποιες συνθήκες επιτρέπει την εκτέλεση κακόβουλου κώδικα. Η αδυναμία αυτή αποδείχτηκε οτι αφορά ακόμα και τις προηγούμενες εκδόσεις του explorer αλλά και την έκδοση 8 Beta, αν και δεν έχουν αναφερθεί επιθέσεις σε αυτές τις εκδόσεις.
Οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν για να μειωθεί ο κίνδυνος βρίσκονται εδώ.
Τα άσχημα νέα όπως θα καταλάβετε είναι ότι δεν υπάρχει τεκμηριωμένη και σίγουρη λύση που να εξαφανίζει 100% τον κίνδυνο.
Αλλά υπάρχουν και καλά νέα. Οι προτάσεις που αναφέρονται στο παραπάνω άρθρο (security advisory 961051) για μείωση του κινδύνου, επιτυγχάνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό χωρίς να είναι εξεζητημένες, και μάλιστα δεν αναφέρθηκαν επιθέσεις σε όσους τις έχουν εφαρμόσει. Μερικά από αυτά τα βήματα είναι η χρήση του IE 7 και 8 beta σε protected mode, η χρήση firewall, η συνεχής ενημέρωση του συστήματος μας με update κλπ., δηλαδή ενέργειες που έτσι κι αλλιώς θα έπρεπε να εφαρμόζουμε όλοι.
Επίσης για άλλη μια φορά τονίζεται πως για περιήγηση στο Internet δεν χρησιμοποιούμε του servers και κυρίως δεν το κάνουμε χρησιμοποιώντας τον Domain Administrator Account.
H Microsoft υπόσχεται συνεχή προσπάθεια για επίλυση του συγκεκριμένου προβλήματος μέχρι να βρεθεί τρόπος να το εξαλείψει εντελώς.
Η μάχη μεταξύ των δυνάμεων του καλού και του κακού… συνεχίζεται. Μην χαλαρώνετε.
UPDATE !!!! Σε μία μόλις ημέρα κυκλοφόρισε και το security update που διορθώνει το παραπάνω πρόβλημα !
Μια πολύ καλή ιδέα, την οποία εφαρμόζω όσο μπορώ, είναι η εγκατάσταση Exchange Server 2007 SP1 σε Windows Server 2008 που όμως είναι Virtual Machine σε Hyper-V περιβάλλον. Καλά κάνεις θα μου πείτε, αφού είπαμε όλα virtual.
Αυτό που θέλω να καταγράψω σε αυτό το άρθρο, είναι η προσοχή που πρέπει να δείχνει κανείς στις επιλογές που κάνει σηκώνοντας σε Hyper-V έναν Exchange 2007 γιατί η εφαρμογή αυτή είναι πολύ σημαντική για μια εταιρία και δεν μας παίρνει να προκαλέσουμε διάφορα απρόβλεπτα προβλήματα. Οπότε θα πρέπει να λάβουμε υπόψη κάποιος περιορισμούς που η MS, δυστυχώς, θέτει στην παραπάνω υλοποίηση.
Θα παρουσιάσω λοιπόν παρακάτω τι ανακοίνωσε η MS σχετικά με αυτό το θέμα. Δηλαδή τι υποστηρίζει και τι όχι στην υλοποίηση Exchange 2007 SP1 σε virtual WS 2008 σε Hyper-V. Πολλά από αυτά δεν μου αρέσουν και ελπίζω να αλλάξουν στο κοντινό μέλλον αλλά that’s life.
Ξεκινάω από το χειρότερο. Δεν υποστηρίζει τον ρόλο Unified Messaging. Βαγγέλη, φρίκη, άντε να αγοράζεις τώρα άλλον φυσικό server για να τον στήσεις. Γενικά τα virtual machines τραβάνε ζόρι όταν χρειάζεται να τρέξουν εφαρμογές με audio codecs, media κλπ. Τα ίδια μας κάνουνε και με κάποιους ρόλους του OCS. Όλοι οι άλλοι ρόλοι υποστηρίζονται. Το κακό βέβαια μειώνεται αν η χρήση VOIP, Voice mail και λοιπών εξωτικών χαρακτηριστικών μέσω του exchange σας αφήνει αδιάφορους.
Συνεχίζω, με το δεύτερο δυσάρεστο. Δεν υποστηρίζονται VHD dynamically expanded. Ούτε και differential disks (καλά δεν είχαμε σκοπό…). Και το χειρότερο; Ξεχάστε τα snapshots. Μπορεί η βάση του exchange να πάθει λαλα (δεν το διατυπώνουν ακριβώς έτσι βέβαια.) Οπότε η λύση που μένει είναι η χρήση fixed sized δίσκων οι οποίοι καλό είναι να βρίσκονται σε ξεχωριστό φυσικό δίσκο από τα λοιπά virtual machines καθώς και η χρήση εξωτερικών storage συστημάτων (iscsi, κλπ)
Κλείνω τα δυσάρεστα με έναν ακόμη περιορισμό. Το host μηχάνημα που φιλοξενεί τον WS2008 με τον exchange 2007 SP1 δεν μπορεί να φιλοξενεί άλλες εφαρμογές όπως antivirus software, backup software, virtual machine management software. Τίποτα, μόνο το hyper-V. Μιλάμε για μεγάλη ευαισθησία ο exchange.
Στο clustering επίσης ο συνδυασμός διαφόρων λύσεων που όμως θα χαρακτήριζα εξωτικούς πάλι μας φέρνει μια δυσφορία.
Για όποιον ενδιαφέρεται, πιο πολλές λεπτομέρειες για το θέμα και γενικά για την υποστήριξη όλων των εκδόσεων exchange σε hyper-v βρίσκονται εδώ http://technet.microsoft.com/en-us/library/cc794548.aspx.
Τέλος θέλω να αναφέρω την διαφορά, μεταξύ του δεν υποστηρίζονται και του δεν παίζουν. Όλους τους παραπάνω περιορισμούς, μα όοοοοοολους τους έχω αγνοήσει στην εγκατάσταση που έχω κάνει για το δίκτυο της εταιρίας μου. Και σας διαβεβαιώνω ότι δεν έχω παρατηρήσει το παραμικρό πρόβλημα. Ούτε μούντζες μου βγήκαν κατά την εγκατάσταση, ούτε κέρατα έβγαλε ο server. Προφανώς αν μπορούμε καλό είναι να τηρήσουμε τις οδηγίες, ώστε αν συμβεί κάποια στραβή να έχουμε μούτρα να ζητήσουμε υποστήριξη. Άλλωστε δεν μας παίρνουν τα πειράματα όταν μιλάμε για πελάτες με υψηλή εξάρτηση από τα e-mails.
Αν βέβαια μου συμβεί κάτι στο μέλλον και πάθει κάτι ο exchange, ε τότε θα ζητήσω βοήθεια από το forum!!! Εδώ έχουμε βρει λύση σε άλλα κι άλλα. Impossible is nothing. Autoexec.gr rules.
Αν και έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που κυκλοφόρησε ο Exchange 2007, ακούω ακόμη διάφορα περίεργα για τον τρόπο που πρέπει να στηθεί καθώς και για την αναγκαιότητα των διαφόρων ρόλων server που διαθέτει. ΟΙ ρόλοι που υπάρχουν στον Exchange 2007 είναι 5 και είναι ο Mailbox, o Client Access, o Hub Transport, O Unified Messaging και o Edge Transport. Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθώ με την αναγκαιότητα ή όχι ενός ιδιαίτερου ρόλου, του Edge Transport, και θα προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω τα πράγματα γύρω από αυτόν.
H λειτουργία αυτού του ρόλου έγκειται στην λήψη και αποστολή μηνυμάτων από και προς τον έξω κόσμο αλλά και την προστασία του εσωτερικού δικτύου από spam-mails. O Edge έχει την ιδιαιτερότητα ότι υποχρεωτικά δεν πρέπει να ανήκει στο active directory domain οπότε παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια στο δίκτυο, αφού οι εξωτερικοί χρήστες για να στείλουν ένα email στον οργανισμό μας, θα συνδέονται σε έναν server που δεν ανήκει στο domain, και βρίσκεται στην DMZ του δικτύου μας.
Έτσι όπως περιγράφεται η …δουλειά του φαίνεται να είναι από τους πλέον απαραίτητους ρόλους. Παρόλα αυτά ο Microsoft Exchange Server 2007 organization μπορεί να στηθεί χωρίς καθόλου Edge Transport ρόλο. Την δουλειά του σε αυτή την περίπτωση την αναλαμβάνουν οι Hub Transport servers, που έτσι κι αλλιώς πρέπει να έχει ο οργανισμός μας.
Όταν χρησιμοποιούμε μόνο Hub Transport Server τότε αυτοί φροντίζουν για:
- Λήψη emails από τον έξω κόσμο και την παράδοση τους στους servers με ton Mailbox ρόλο (αυτοί φιλοξενούν τα mailboxes των χρηστών)
- Δρομολόγηση και παράδοση emails μέσα στον οργανισμό.
- Παραλαβή (από τους Mailbox servers του οργανισμού) και αποστολή των email προς τον έξω κόσμο.
Στην περίπτωση που τελικά βάλουμε Edge server τότε οι παραπάνω δουλειές μοιράζονται όπως φαίνεται παρακάτω:
- Ο Hub Transport servers φροντίζει την διακίνηση των email μέσα στον οργανισμό (εσωτερικά emails κλπ),παραλαμβάνει μηνύματα από τους Mailbox servers και τα δρομολογεί προς τον Edge Servcer.
- O Edge Transport server από την μεριά του παίρνει τα μηνύματα που έρχονται από τον έξω κόσμο και τα δρομολογεί προς του Hub servers (και αυτοί μετά τα πάνε στους mailbox) και ότι μηνύματα παίρνει από τους Hub τα προωθεί προς τους εξωτερικούς παραλήπτες.
Σε κάθε περίπτωση πάντως είτε με Edge είτε μόνο με Hub, για να μπορέσει να φύγει email προς τα έξω θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα SMTP (Send) Connector ώστε να είναι δυνατή η δρομολόγηση emails μέσω αυτού προς τον έξω κόσμο. Τέτοιος connector δεν δημιουργείται στον Exchange 2007 by default και είναι από τις πρώτες δουλειές που πρέπει να γίνουν. Επίσης ο Edge by default έχει ενεργοποιημένα Anti-Spam χαρακτηριστικά ενώ ο Hub όχι. Οπότε χωρίς Edge θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια σειρά από Powershell cmdlets για να κάνετε anti-spam enabled και τον Hub Transport.
Ένα θέμα που κάποιος πρέπει να λάβει υπόψη είναι ότι ο Edge ρόλος υποχρεωτικά πρέπει να είναι σε έναν server (εκτός domain) μόνος του χωρίς άλλον ρόλο, ενώ οι λοιποί ρόλοι μπορούν να συνυπάρχουν σε ένα μηχάνημα. Αυτό σημαίνει ότι αν αποφασίσουμε να βάλουμε Edge τότε υποχρεωτικά o Exchange θα απασχολεί 2 servers και φυσικά χρειάζεται η αγορά 2 αδειών για exchange. Προφανώς το ίδιο θα ισχύει αν βάλουμε σε διαφορετικό server και οποιοδήποτε άλλο exchange ρόλο.
Μια λύση που θα μειώσει το κόστος σε κάθε περίπτωση είναι αυτή της χρήσης virtual machines για exchange servers, η οποία λειτουργεί απροβλημάτιστα. Αυτό μας απαλλάσσει από την ανάγκη της αγοράς 2 μηχανημάτων αφού θα μπορούμε μόνο σε ένα να υλοποιήσουμε και τον Edge και όποιον άλλον θέλουμε σε ξεχωριστούς λογικούς servers. Σε αυτή την περίπτωση δεν χρειάζεται να ξαναγοραστεί το λειτουργικό αφού αν επιλέξουμες Hyper-V σε enterprise έκδοση έχουμε 4 άδειες server λειτουργικού δωρεάν. Δεν μας απαλλάσσει πάντως από την ανάγκη αγοράς δεύτερης άδειας για exchange.
Τέλος θυμίζω ότι για την υλοποίηση Exchange 2007 organization σε WS 2008 η έκδοση που χρειάζεται είναι αυτή του Exchange 2007 SP1.
Τι είναι το Mojave Experiment?
Όσοι με έχουν παρακολουθήσει σε κάποιο μάθημα ή διάλεξη θα καταλάβουν ότι είναι η προσπάθεια της Microsoft να αντιδράσει σε αυτό που χαρακτηριστικά ονομάζω , «Η άποψη του Σάκη του Σουγιά» στην πληροφορική. Δηλαδή σε όλα αυτά που αβίαστα αναμασάμε χωρίς αποδείξεις όταν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα προϊόν που για διαφόρους λόγους έχει περάσει θετικά ή αρνητικά στο ΙΤ υποσυνείδητο μας. (Καλά το έχω κλέψει απο τους ΑΜΑΝ, δεν είναι δικό μου)
«Το καλύτερο anti-virus είναι το τάδε, δεν θα βάλω ποτέ Vista, Vista= Σβήστα, όλοι ξέρουν ότι δεν πρέπει να δίνουμε διευθύνσεις μέσω DHCP γιατί θα βγάλουμε πιτυρίδα, Ο μόνος router στον πλανήτη είναι ο τάδε, εμείς στην εταιρία μας έχουμε Porsche Cayenne και Blade Servers φυσικά με το πλέον trendy ERP, το καλύτερο τηλέφωνο είναι το Ifour Loufa¶lagi”
Για όμως ισχύουν τα παραπάνω? Μα φυσικά γιατί τα λέει όλος ο κόσμος, δλδ ο Σάκης ο σουγιάς.
Έχοντας αυτό στο μυαλό της η MS (ε ρε μεγαλεία ο σάκης) έκανε το εξής. Ζήτησε από 140 άτομα (120 που βιντεοσκόπησε και 20 που δεν βιντεοσκόπησε) που δεν είχαν χρησιμοποιήσει ποτέ τα Vista να εκφράσουν την γνώμη τους για αυτά, και στη συνέχεια τους έδειξε το επόμενο λειτουργικό της Microsoft με κωδική ονομασία Mojave και τους ζήτησε να τα αξιολογήσουν επίσης μετά από δοκιμή.
Προφανώς και όλοι με συντριπτική πλειοψηφία (94%), αξιολόγησαν ως πολύ καλύτερο το Mojave σε σχέση με όσα είχαν ακούσει για τα Vista .
Tο νέο και μαγικό Mojave.
Εξέφρασαν δε απόψεις που έδειχναν ποσό εντυπωσιασμένοι ήταν από το επόμενο λειτουργικό της MS. Βαθμολόγησαν με 8,5 /10 το Mojave ενώ οι βαθμολογίες για τα Vista ήταν κοντά στο 4,5. Ούτε ένας δεν προτίμησε τα Vista.
Το μόνο που δεν ήξεραν είναι ότι το Mojave ΗΤΑΝ τα Vista μασκαρεμένα.
To 94% θεώρησε τα Vista πολύ καλύτερα από τα …Vista. Μιλάμε η απόλυτη τρέλα. Τι συμβαίνει τελικά ; Τα Vista είναι τόσο χάλια που τα νικάει και ο εαυτός τους με άλλο όνομα, ή κάποια στιγμή πρέπει να μάθουμε να εκφράζουμε άποψη κατόπιν προσωπικής δοκιμής. Ας αφήσουμε τον Σάκη τον γκαβό ή σουγιά να παίρνει αποφάσεις μόνο για τον εαυτό του. Εμείς ας πάρουμε τις δικές μας.
Τώρα βέβαια μου μπαίνουν και ιδέες. Δεν αλλάζουμε το όνομα των Vista στην πραγματικότητα; Γύρω μας βλέπουμε όλο και πιο πολλά παραδείγματα για το πόσο σημαντικά είναι για κάποιους τα ονόματα. Αν τα λέγαμε Nova Vista; ή καλύτερα Former OS Known As Vista (FOSKAV);
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το πείραμα Mojave. Δείτε τι λένε οι άνθρωποι στα video. Μιλάμε δεν ξέρω τι θα βγάλει η MS για επόμενο λειτουργικό ή πότε, αλλά σίγουρα θα έχει φανατικούς οπαδούς. Και προσοχή …το πείραμα θα συνεχιστεί.