Αφού αναλύσαμε σε επίπεδο γνωριμίας τα components του System Center 2012 στο προηγουμενο blogpost, ας ασχοληθούμε και με το licensing κομμάτι του, που πιστεύω ότι θα βρείτε ενδιαφέρον.

Αυτό που έχει αλλάξει, σε οποιαδήποτε μορφή κι αν προμηθευτείτε το System Center, είναι ότι αυτό που πληρώνετε δεν είναι τίποτα άλλο από το φυσικό σύστημα που θέλετε να διαχειριστείτε.

Δεν υπάρχει ανάγκη για αγορά Server διαχείρισης με ή χωρίς SQL όπως γινόταν στις προηγούμενες εκδόσεις. Οι κονσόλες διαχείρισης είναι δωρεάν. Και μαζί και η απαραίτητη SQL database για κάθε ένα από τα υποσυστήματα του.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όσες κονσόλες θέλετε ανάλογα με τις ανάγκες αρχιτεκτονικής του datacenter σας.

Από εδώ και πέρα θα διαχωρίσω την κατηγοριοποίηση σε Servers και Client λειτουργικά.

Διαβάστε περισσότερα...

Αφού περιμέναμε αρκετά, τις πρώτες ημέρες του Απριλίου είχαμε την επίσημη ανακοίνωση της Γενικής Διαθεσιμότητας (General Availability) του System Center 2012.

Εδώ και πολύ καιρό μιλάμε για αυτό αλλά μετά από συζητήσεις διαπιστώνω ότι υπάρχουν πάρα πολλές απορίες γύρω από τα υποσυστήματα του και το τι κάνει το καθένα, οπότε αποφάσισα να γράψω κάτι για αυτό.

Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με 2 επιμέρους θέματα που αφορούν ένα από τα βασικά δομικά συστατικά του Microsoft Private Cloud.

Αρχικά θα παραθέσουμε τα υποσυστήματα που απαρτίζουν τον System Center 2012 (SC 2012) και στη συνέχεια θα προσπαθήσω να δώσω κάποια βασικά στοιχεία για το licensing του, που περιέργως είναι …απλό.

Σοβαρά, μην χαμογελάτε είναι απλό.

Διαβάστε περισσότερα....

Έχουν γραφτεί πολλά για τα χιλιάδες νέα χαρακτηριστικά που θα έχει ο νέος Windows Server 8.

Στα διεθνή μέσα υπάρχουν πολλά σχόλια θαυμασμού και ήδη και στα ελληνικά blogs και forums αρχίζουμε και βλέπουμε μερικά από τα πιο εντυπωσιακά features. Δεν θα μπορούσα κι εγώ να μην γράψω για τον νέο server λοιπόν. Και θα ξεκινήσω από το πιο εντυπωσιακό κομμάτι.

Περισσότερα...

 Θα ήθελα να ευχηθώ καλή χρονιά σε όλους πριν γράψω το πρώτο blog post για το 2012.

Ξεκινώντας λοιπόν αυτή τη χρονιά, την δύσκολη, σκέφτομαι  σε τι καλό μπορούμε να ελπίζουμε και για να κάνουμε οικονομία αλλά και για νέες δυνατότητες στο κομμάτι των τεχνολογιών που μας ενδιαφέρουν.

Οπότε αναρωτιέμαι…

Δεν θα ήταν πολύ ωραίο να μπορούσαμε να οργανώναμε διάφορους φυσικούς δίσκους se pools και να μπορούσαμε να επεκτείνουμε αυτά τα storages απλώς προσθέτοντας δίσκους?

Δεν θα ήταν πολύ καλό  αυτό το pool να μπορούσε να έχει διάφορους τύπους δίσκων ταυτόχρονα όπως, SATA, SAS αλλά ακόμη και USB?

Και δεν θα θέλαμε αυτό το pool  να είναι αξιόπιστο και ασφαλές μέσω mirroring και φυσικά ακόμη καλύτερα μέσω parity (RAID)?

Αφού ονειρευόμαστε, αυτό το χειροποίητο και ασφαλές storage  δεν θα έπρεπε να έχει και thin provisioning.?

Και για να το φτάσω στα … άκρα, δεν θα θέλαμε να έχει και την καλύτερη δυνατή λύση encryption ενσωματωμένη?

ΑΝ μπορούσαμε να είχαμε τα παραπάνω θα ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι, αλλά για τελευταία ευχή ώστε να μην παλεύουμε με εργαλεία αναξιόπιστα …δεν θα ήταν όνειρο αυτές οι δυνατότητες να είναι ενσωματωμένες στον Windows Server και μάλιστα με εγγυημένη υψηλή απόδοση.

Ε λοιπόν τα παραπάνω δεν είναι μόνο ευχές. Και για να βεβαιωθείτε διαβάστε στο blog   του Building Windows 8 για τα Storage Spaces.

Τέλειο Post με παραδείγματα και εικόνες ώστε να καταλάβουμε 100% το πόσο δυνατό θα είναι αυτό το χαρακτηριστικό.

Σταματήστε τα όλα και διαβάστε το…

Αν το διαβάσατε, σκεφτείτε όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με το Hyper-V….

Όνειρο ζω …μην με ξυπνάτε….

Νομίζω τελικά πως το 2012 έχει και κάτι καλό να περιμένουμε εκτός από καταστροφές.

Παραδίδοντας για πολλοστή φορά ένα workshop με τίτλο "How to Deploy Windows 7" στο οποίο παρουσιάζονται εργαλεία της Microsoft που καθιστούν την εγκατάσταση λειτουργικού σε πολλές μηχανές , παιχνιδάκι, διαπιστώνω πως πολλοί συνάδελφοι βασανίζονται με παλιές και δύσχρηστες μεθόδους.

Το workshop αυτό περιλαμβάνει την παρουσίαση command line εργαλείων αλλά και απλών wizard-based πλατφόρμων που στην πλειοψηφία τους είναι δωρεάν, τη στιγμή που όπως φαίνεται ο κόσμος έχει μείνει στην μέθοδο "πάρε το cd και τρέχα"

Αποφάσισα λοιπόν να ξεκινήσω μια σειρά από posts που θα έχουν σαν θέμα την απλή παρουσίαση μεθόδων κεντρικής και μαζικής εγκατάστασης λειτουργικού και εφαρμογών.

Σε γενικές γραμμές η φιλοσοφία είναι απλή. Χρησιμοποιώ ένα εργαλείο για να δημιουργήσω ένα image που θα αποτελεί το REFERENCE για την εγκατάσταση μου. Αυτό το reference image με κάποιο τρόπο το βάζω σε ένα pc, το τελειοποιώ και στην συνέχεια το κάνω deploy μαζικά σε όσους υπολογιστές θέλω.

Αν και υπάρχουν παραπάνω τρόποι για τέτοιου είδους εγκατάσταση θα ξεκινήσω από το Microsoft Deployment Toolkit 2010 (MDT 2010) που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην version "update 1".

Αυτό το εργαλείο θα το βρείτε εδω, αφού πρόκειται για free download. Παρακαλώ να κατεβάσετε και το documentation, αφού στην συνέχεια αυτών των άρθρων θα ασχοληθούμε πολύ με παραδείγματα που περιγράφονται εκεί. To μηχάνημα που θα φιλοξενήσει το MDT στη συνέχεια θα αποτελέσει τον deployment server του συστήματος σας. Έτσι, αν και μπορεί να μπει σε Windows 7 ή Windows Server 2003, Θα συνιστούσα ένα Windows 2008 R2 server.

Το να είναι domain joined επίσης συνίσταται.

Τώρα μόλις τελειώσει η εγκατάσταση θα σας ζητήσει να εγκαταστήσει και μια σειρά από έξτρα αλλά απαραίτητα εργαλεία.

Πρόκειται για τα

• Windows Automated Installation Kit (WAIK). Για windows 7 και WS 2008 R2 θα το βρείτε εδώ
• Application Compatibility Toolkit
• MSXML 6.0

Αφού τελειώσετε με την εγκατάσταση όλων των components είμαστε έτοιμοι.

Έτοιμοι για ποιο πράγμα όμως?

Ας δούμε λοιπόν λίγη θεωρία deployments για να ξέρουμε τι μπορούμε να κάνουμε.

Σε ένα περιβάλλον IT θα κληθούμε να κάνουμε εγκαταστάσεις λειτουργικού σε πολλές περιπτώσεις. Θεωρώντας σαν αντικείμενο μας την εγκατάσταση windows 7 τις ομαδοποιώ παρακάτω :

1. Εγκατάσταση σε νέο μηχάνημα. Bare Metal Installation.

1. Αναβάθμιση παλιών συστημάτων σε νέα.
   1. Αν πρόκειται για αναβάθμιση από XP χρησιμοποιώντας το ίδιο hardware η διαδικασία καλείται Refresh
   2. Αν πρόκειται για αναβάθμιση από Vista σε 7, την καλούμαι Upgrade
   3. Αν πρόκειται για μεταφορά των συστημάτων σε νέο hardware την καλούμε Replace

Όλα τα παραπάνω σενάρια γίνονται είτε μέσω δικτύου είτε δημιουργώντας media στο οποίο φορτώνουμε το Image.

Αναλόγως της ευκολίας εγκατάστασης από την πλευρά του administrator, τις χωρίζουμε σε εγκαταστάσεις Lite Touch και Zero Touch.

Το Lite Touch είναι αυτό που μπορούμε να κάνουμε με το MDT 2010. Θα ετοιμάσουμε δλδ μια αλληλουχία εργασιών (task sequence) και μέσω αυτής θα κάνουμε αυτόματο deployment λειτουργικού και εφαρμογών, αλλά σίγουρα θα χρειαστεί επέμβαση από πλευράς client για να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία.

Για το Zero Touch, δλδ για τελείως αυτοματοποιημένη εγκατάσταση χωρίς καμία επέμβαση από πλευράς client pc θα χρειαστούμε System Center Configuration Manager (SCCM) είτε , όπως πρόσφατα ανακοινώθηκε, τον συνδυασμό MDT 2010 και powershell.

Για να κλείσουμε το πρώτο Post, να σημειώσουμε ότι σε οποιοδήποτε σενάριο αναβάθμισης ο στόχος μας είναι να καταλήξουμε σε ένα νέο σύστημα όπου ο χρήστης θα έχει όλα τα αρχεία και ρυθμίσεις του στα σωστά σημεία και τις εφαρμογές του, ώστε η μετάβαση να είναι όσο το δυνατόν, απροβλημάτιστη από την πλευρά του. Για να είναι δυνατόν αυτό θα πρέπει να γίνει σωστή προετοιμασία από την ομάδα που ασχολείται με την εγκατάσταση. Το MDT 2010 μπορεί να μας βοηθήσει 100% σε αυτό.

To ITPro Dev Connections 2010 τελειώσε, και σίγουρα αποτελεί το μεγαλύτερο event που έχω συμμετάσχει τόσο ενεργά στην διοργάνωση του.

Για πολλές μέρες δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου πόσο καλά πήγε. Μεγάλη επιτυχία που φυσικά δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς μεγάλο προσπάθεια. (Ρωτήστε τον αυχένα μου)

Σκέφτηκα λοιπόν ότι πουθενά δεν αναφέρθηκαν σαφώς όλοι όσοι συμμετείχαν για το event αυτό.

Για αυτό έφτιαξα το παρακάτω post:

Εδώ και μέρες θέλω να γράψω ονομαστικά ευχαριστώ σε όλους όσους βοήθησαν στο event και το έκαναν πραγματικότητα, για να υπάρχει για ..τις μελλοντικές γενιές. Η σειρά δεν έχει σημασία, αν και κάποιοι ήταν ...αναντικατάστατοι. Από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Δράμα, Βρυξέλλες, Βερολίνο, Παραγουάη ήταν σε συνεχή επαφή για να οργανώσουν αυτό που είδατε. Ξεκινάω λοιπόν

Ευχαριστώ προσωπικά και εκ μέρους της κοινότητας για την συμμετοχή τους στην ΟΡΓΑΝΩΣΗ του event :

1. Ανδρέας Τσούχλαρης. Γενική επιμέλεια, παραγωγή ...τα πάντα. Οργάνωσε το event, τουλάχιστον από 4 διαφορετικές χώρες, στις οποίες βρέθηκε τους τελευταίους 5 μήνες. Ήταν ο πατέρας μας, ο διαιτητής, αυτός που έλυνε τους γόρδιους δεσμούς. Η παρουσία του στο διήμερο έλυσε όλα τα απρόβλεπτα προβλήματα. Elasticity στην πράξη.
2. Γιώργος Καπνιάς. Οργάνωση και επιτροπή περιεχομένου. Μέλος της πριβοήτης επιτροπής "στρατοδικείο" με σήμα το βούρδουλα. Αυτό τα λέει όλα.
3. Βαγγέλης Καψαλάκης. Τι να πει κανείς? Η ψυχή του event. Δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να έχει ακούσει τόση γκρίνια, τόσο βρίσιμο αλλά και ταυτόχρονα τόσα πολλά να κρέμονται από πάνω του. Τα κατάφερε τελικά όλα. Hyper-άνθρωπος , Hyper-παιδί, απλά Βαγγέλης.
4. Κώστας Πάντος. Με αυξανόμενες στροφές στην απόδοση και μείωση στις απαιτούμενες εργατοημέρες, αποτελεί τον εμπνευστή και δημιουργό του Site και των πολλών ευκολιών που αυτό μας παρείχε φέτος.
5. Αντώνης Χατζηπαυλής. Ο θείος Αντώνης, ήταν αυτός που μας έφερε στο EKETE, που συντόνισε, οργάνωσε, κυνήγησε ομιλητές, sponsors. Η σοφία τους έλυσε προβλήματα. Η πείρα του έδωσε το κάτι παραπάνω σε όλους,
6. Δημήτρης Παπαδημητρίου. Ήρεμη δύναμη, σταθερή αξία στις δύσκολες αποστολές. Πάντα παρόν στα μαραθώνια live meetings.
7. Γιώργος Βαράκης. Μια όαση σταθερότητας μέσα σε ένα χάος αβεβαιότητας. Απόλυτη ηρεμία σε βαθμό αφασίας ακόμα και εν τω μέσω τυφώνα. Χωρίς την IQ solutions του δεν θα είχε υπόσταση το event. Πάντα υπήρχε ένας διακριτικός έλεγχος μην πάρει τα λεφτά και την κοπανήσει.
8. Μάνος Κελαιδίτης. Άλλη μια ήρεμη δύναμη, την οποία κάναμε τα πάντα για να διαταράξουμε. Επιτροπή περιεχομένου, οργάνωση, παραγωγή, δύσκολες αποστολές (μπύρες). Ας όψεται το TEDx. Παροιμιώδης ο προσήλωση στις προδιαγραφές.
9. Χρήστος Σπανουγάκης. Εμπνευστής των "event" με την μορφή που έχουν σήμερα. (Α ρε κατακαημένε Άντυ). Σχεδιασμός, οργάνωση, εκτέλεση. Παραγωγή και μονταζ video on the fly. Ομιλητής με διεθνή εμπειρία.
10. Παναγιώτης Κεφαλίδης. Cloud Boy, ο νεώτερος εκ των οργανωτών. Το πιο δυνατό μικρόφωνο σε pc ever. Η ψυχή των live meeting. Η συμμετοχή του στο keynote πάντα σε αμφισβήτηση (όποιος νομίζει ότι είναι keynote speaker να κάνει ένα βήμα μπροστά). Μέχρι teleferik έφερε στο event. Να μην αναφέρω τις επιδόσεις στο kinect. Cloud Power.
11. Δημήτρης Παπίτσης. Εκ των αρχαιοτέρων στις διοργανώσεις. "Μα καλά είχαμε meeting σήμερα?" Τρέμε Αγγελόπουλε.
12. Γιώργος Ανδρίτσος, Γιώργος Καβαλάκης, Νίκος Καστανάς, Γιάννης Κατσιώτης, Ιορδάνης Τσαφαρίδης, Φίλιππος Παναγιωτίδης. Δημοσθένης Στελάκης (που τον κρύβατε αυτόν) Εθελοντές που έδωσαν τον χρόνο τους στους τομείς οργάνωσης, λειτουργίας και διεκπεραίωσαν τις λιγότερο "λαμπερές" εργασίες. Χωρίς αυτούς δεν θα είχαμε την αίσθηση του "επιτυχημένου" σε όλους τους τομείς event. Έδωσαν σάρκα και οστά στο λεχθέν "Στα community events και επιστήμονας να είσαι, σκατά θα καθαρίσεις".
13. Γιώργος Μπιρμπίλης, Δημήτρης Γκανάτσιος, Γιάννης Παναγόπουλος, Αγγελος Μπιμπούδης, Θανάσης Διόγος (Δεν κατεβαίνω με τίποτα) Γιάννης Μπανιώτης, Κυπριανός Βασιλόπουλος (Τρόμαξε μας κι άλλο) , Γιώργος Παπαδάκης, Αλέξανδρος Λέζος, Δημήτρης Μουτζούρης-Λυγερός, Νίκος Παλλαδινός (F# Rules), Κωνσταντίνος Παπαναγιώτου, Κώστας Μπάκας, Κώστας Μυλωνάκης, Γιώργος Σπληλιώτης, Παναγιώτης Κουρής (and family), Παύλος Καλογεράς, Απόστολος Μπεκιάρης. Ομιλητές που έδωσαν περιεχόμενο και αξία με την παρουσία τους στο event.
14. 10δες μέλη που δεν αναφέρω εδώ, για το κουράγιο και την υποστήριξη από την πρώτη μέρα που ανακοινώσαμε το event. (Mr. Ζόντος ο πρώτος που δήλωσε συμμετοχή)
15. Σύζυγοι, Δεσμοί, γονείς και παιδιά όλων των παραπάνω για την απίστευτη υπομονή και υποστήριξη. (Κα. Κελαηδίτη σας παρακαλούμε να μας συγχωρέσετε)
16. Sponsors. Ξέρουν αυτοί. Χωρίς καύσιμο το όχημα δεν κινείται. (Ισαβέλλα, Νικόλα special thanks).
17. ΕΚΕΤΕ, αξιοπιστία, καθαριότητα, τέλειο φαγητό. Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη.
18. Video tooth. Επαγγελματισμός, τεχνολογία , εμπειρία απο κορυφαία events. Πιστεύουμε ότι μας αγαπάνε όσο τους αγαπάμε.
19. Φωτογράφοι, καμεραμάν, τεχνικοι. Κορυφαία ατάκα: “Είστε χειρότεροι και απο συνέδριο γιατρών. Εκεί κάτι καταλαβαίνουμε σε σας τίποτα. Μόνο το cloud” . Ναταλία δεν σε ξεχνάμε, ευχαριστούμε. Ούτε και σένα Κυριάκο designer.

Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε, ευχαριστούμε. Ελπίζω ακόμη περισσότεροι να υποστηρίξουν την επόμενη μας προσπάθεια.

(Κελαηδιτης, Παπαδημητρίου και Ισαβέλλα (call me Patty) Μπενέκου εργάζονται αόκνως ακόμη και τώρα για να πάρετε τα video και τις παρουσιάσεις σε αξιοπρεπή μορφή.)

Υ.Γ. Μία φίλη που διάβασε το post, μου λέει:

“Καλά μόνο αυτά είχες να πεις? (σ.σ.!!!)

Εδώ γίνανε θαυμαστά πράγματα. Τα δυο communities (autoexec.gr και dotnetzone.gr ) πρώτη φορά συνεργάστηκαν με τέτοιο τρόπο. IT Pros  και Devs ( και ST Pros) ήρθαν τόσο κοντά και αντάλλαξαν απόψεις.  Η αποθέωση του team spirit.  Σχεδόν 40 άτομα με πολύ δυνατές και αυτόνομες προσωπικότητες παραμέρισαν εγωισμούς και συνεργάστηκαν (σχεδόν) ομαλά και αποτελεσμετικά. Όλοι γίνατε καλύτεροι. Κάθε ένας απο σας πήρε στοιχεία απο τον άλλο και βελτιώθηκε  σαν επαγγελματίας, σαν ομιλητής. Όλοι μαζί αποκτήσατε νέες δυνατότητες. Περισσότερος κόσμος αποφάσισε να μπει στην μεγάλη παρέα των τεχνικών κοινοτήτων. ”

Τελικά μάλλον είχε δίκιο.  Τόσα πολλα έγιναν όμως., πως να τα πεις σε ένα post. Δεσμευόμαστε να το επαναλλάβουμε !

Καλημέρα σε όλους από το κρύο (σχεδόν χιονίζει) Βερολίνο. Φτάσαμε χτες Κυριακή με μία πολύ ωραία πτήση, και γεμίσαμε την πόλη με Ελληνικές φωνές. Όλες οι …platz αντηχούσαν ελληνικά. Είμαστε αρκετοί. Θα μετρηθούμε στο μεσημεριανό της Δευτέρας στα τραπέζια με τις Ελληνικές σημαίες. Οι έλληνες της "διασποράς" είναι και αυτοί εκεί. Επικοινωνήσαμε με όλους και θα βρεθούμε το συντομότερο δυνατόν.

Μετά τον εγκλιματισμό, πήγαμε να γραφτούμε το event (2-3 τρένα αλλάξαμε μέχρι να θυμηθούμε τα σωστά). Σύντομη διαδικασία και γρήγορη εξυπηρέτηση.

Συνάντηση με όλους τους έλληνες και ευρωπαίους φίλους έξω από το Messe (ο χώρος του event). Σύντομες συζητήσεις και αμέσως φεύγουμε για το MCT Dinner, που διοργανώνει ο γνωστός Ron Bekeelaar. Εκεί κι αν βρήκαμε γνωστούς. Sorlov, Bethany, Tibi, Dobrea, Bodo, Anders, Marco και πολύ άλλοι. Σουηδοί, Γερμανοί, Εγγλέζοι, Βέλγοι, Ελβετοί, Ρουμάνοι, Ολλανδοί.

Είναι προφανές ότι η ελληνική αποστολή MCTs είναι πολύ δυνατή, ήμασταν 6 (Κελαιδίτης, Κατζέλης, Καψαλάκης, Μαρκέλης, Σπανουγάκης, Κλαδάκης) και ο Γιώργος Θρασυβούλου από την Κύπρο. Συζητήσαμε για το MCT Europe και το επόμενο ευρωπαϊκό event , που εμείς προσπαθούμε να έρθει στην Ελλάδα. Θα αποφασιστεί στο επόμενο board meeting, εδώ στο Βερολίνο την Πέμπτη. Συζητήσαμε και για την ένταξη της Κύπρου στο MCT Europe.

Εδώ τελείωσε η -1 μέρα, και είμαστε έτοιμοι για την πρώτη ημέρα του κανονικού event. Μείνετε συντονισμένοι για τα νέα από το πεδίο της μάχης !.

Cloud power και …βλέπουμε.

Στην προσπάθεια μας να καταλάβουμε τι είναι ακριβώς το σύννεφο, κάτι που από τη φύση του είναι ...νεφελώδες, η Microsoft δίνει τη δική της εκδοχή στα ελληνικά. Την εκδοχή αυτή μπορείτε να την βρείτε εδώ.

Ρίξτε μια προσεκτική ματιά, ειδικά στο τμήμα με τους μύθους που αναπτύσσονται γύρω από το cloud computing και το πώς θα επηρεάσει τον τρόπο που δουλεύουμε, εμείς οι επαγγελματίες πληροφορικής.

Θα προσπαθήσω κι εγώ με μια σειρά από άρθρα να ξεκαθαρίσω κάθε μύθο και να διευκρινίσω αν υπάρχουν πραγματικοί κίνδυνοι ή ευκαιρίες στον νέο κόσμο που ανοίγεται μπροστά μας.

Τι είναι λοιπόν το cloud? Το νέο mainframe? Μία φούσκα των πολυεθνικών ? Κάτι που ξαναείδαμε με άλλο όνομα στο παρελθόν? Το virtualization? Έχει μία ή πολλές μορφές? Η ασφάλεια του μπάζει από παντού? Θα καταστήσει όλους τους IT μάστορες άχρηστους? Είναι πιο κοντά από όσο φαντάζεστε και μας πλακώνει?

Μην ρωτήσετε αν έχω τις παραπάνω απαντήσεις. Είπαμε …νεφελώδης κατάσταση.

Ελπίζω να τις βρούμε μαζί.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι γνωρίζετε για το cloud είναι λάθος. Ή μήπως όχι.

Πρόσφατα σε μία εγκατάσταση, ο administrator παρατήρησε πως ο DNS server (WS 2008 SP2) ενώ είχε ρυθμιστεί να χρησιμοποιεί forwarders και να μην αναζητά μόνος του name resolution στα root hints*, κάποιες στιγμές παρουσίαζε …δυναμικό χαρακτήρα και αγνοούσε τις ρυθμίσεις.

Δηλαδή έστελνε dns queries στα root hints παρά την …απαγόρευση.

Ρίχνοντας μια ματιά στις ρυθμίσεις του DNS αυτού τόσο από το γραφικό περιβάλλον όσο και από την dnscmd όλα ήταν όπως έπρεπε ρυθμισμένα.

Δηλαδή υπήρχαν forwarders και το check box “Use root hints if no forwarders are available” δεν ήταν επιλεγμένο, ακριβώς όπως φαίνεται στην εικόνα.

Παρόλαυτα τα δικτυακά traces ήταν αδιάψευστα. Ο DNS χρησιμοποιούσε root hints.

Όλη η ομάδα που ασχολούνταν με το θέμα, έψαχνε λύση οπότε και βρέθηκε το παρακάτω KB

“Toggling the "Use root hints if no forwarders are available" Checkbox Results in the Opposite Behavior in Windows Server 2008 DNS Manager Snap-in”

Σε αυτό περιέγραφε το πρόβλημα, και ανέφερε την ύπαρξη ενός bug που θα λυθεί με το SP3 του WS 2008 πλέον.

Τι bug είναι αυτό? Ένα ορθογραφικό bug…

Στην ουσία το check box “Use root hints if no forwarders are available” λειτουργεί ανάποδα από ότι γράφει. Η μη επιλογή του επιτρέπει την χρήση root hints…

“A code defect in the Windows Server 2008 SP1 (RTM) and Service Pack 2 version of Dnsmgmt.msc causes the DNS service to use the opposite behavior than the Use root hints if no forwarders are available checkbox in the DNS Manager snap-in

This problem is scheduled be fixed in Windows Server 2008 Service Pack 3.”

Θα μου πείτε, σιγά το θέμα και τι κακό παθαίνεις αν συμβαίνει αυτό? Κακό δεν παθαίνεις απλά υπάρχει δικτυακή κίνηση χωρίς λόγο και κυρίως χωρίς να επιθυμείς να υπάρχει.

Προσοχή λοιπόν, και αναμονή για το SP3.

*root hints: DNS root hints contain host information that is needed to resolve names outside of the authoritative DNS domains. It contains names and addresses of the root DNS servers.

 Αναδημοσίευση από το άρθρο μου στο netweek – special edition

Δύο είναι τα ζητούμενα στο σημερινό επιχειρηματικό περιβάλλον, είτε αφορούν την δημιουργία data center είτε οποιαδήποτε άλλη επένδυση. Αυξημένη αποτελεσματικότητα με ταυτόχρονη μείωση του κόστους. Δύο αντικρουόμενες τάσεις, που φαινομενικά είναι δύσκολο να συνδυαστούν, αλλά ειδικά για τη δημιουργία ενός επιτυχημένου data center αυτό φαντάζει σχεδόν… μαγικό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως όποιος ασχολείται με data centers, έρχεται αντιμέτωπος με λύσεις γεμάτες με νέες τεχνολογίες, δράκους, φίδια και λίγα σύννεφα. Και αν τα σύννεφα είναι αποδεκτά, τα «φίδια» τα συναντάμε συχνότερα απ’ ότι θα θέλαμε!

Αντί να σχεδιάζουμε ορθολογιστικά, βασισμένοι σε απαιτήσεις και προδιαγραφές, ακολουθούμε τάσεις και μόδες, υπερβάλλοντας ή υποτιμώντας, με μεθόδους διαχείρισης που εξαντλούν την εφευρετικότητα τους στο «κάνε eject το cd player για να εντοπίσω τον server μέσα στο χάος».

Ανήσυχο πνεύμα κι εγώ, με σχετική εμπειρία στην υλοποίηση και υποστήριξη data centers, θέλω να συνεισφέρω με μερικές απλές και αποτελεσματικές προτάσεις που έχουν λίγα σύννεφα και λιγότερα μυθικά τέρατα. .

Είναι λογικό πως η πρώτη και απαράβατη αρχή, πρέπει να είναι η αποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων πόρων.

Αναλογιστείτε πόσο αντίθετη σε αυτό είναι η συνήθης κατάσταση όπου μόνο το 20 % της υπολογιστικής ισχύoς ενός server χρησιμοποιείται, στο μεγαλύτερο μέρος του κύκλου ζωής του. Κάτι τέτοιο έχει επίπτωση στην ενέργεια που καταναλώνεται, στις απαιτήσεις για ψύξη, ακόμη και στον όγκο που καταλαμβάνει ένα data center, αφού συνεχώς συσσωρεύονται νέοι servers για κάθε νέα εφαρμογή. Λύση στο βασικό αυτό πρόβλημα των παραδοσιακών data centers δίνει το virtualization. Η χρήση του είναι πλέον «υποχρεωτική» για να πάρουμε την μέγιστη δυνατή απόδοση των servers και επιπλέον να απλοποιήσουμε την διαχείριση τους.

H πρόταση της Microsoft για το server virtualization είναι o Windows Server 2008 R2 Hyper-V, ο hypervisor της επόμενης γενιάς, που έρχεται ενσωματωμένος χωρίς επιπλέον χρέωση, στο server λειτουργικό. Ο Hyper-V επιτρέπει την ενοποίηση πολλών ρόλων που τρέχουν σε ξεχωριστές εικονικές μηχανές (VM) σε ένα και μόνο φυσικό μηχάνημα. Ήδη οι κατασκευαστές επεξεργαστών έχουν προϊόντα που υποστηρίζουν αυτή τη τεχνολογία ειδικά αν βασίζεται στην τεχνολογία του Hypervisor.

Μεταφέροντας εφαρμογές από φυσικές σε εικονικές μηχανές και ενοποιώντας τες σε κοινόχρηστα φυσικά μηχανήματα, τα virtualized data centers έχουν αποδοτικότερη χρήση πόρων όπως η CPU, η μνήμη, τα αποθηκευτικά μέσα, που στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική υπολειτουργούσαν. Η πρόταση του hyper-v είναι δοκιμασμένη σε τεράστια φορτία στα μεγάλα data centers της Microsoft, πάνω στον οποίο βασίζεται το Windows Azure και άλλες cloud applications (να τα σύννεφα). H ίδια εμπιστοσύνη περιβάλει το hyper-v και σε εκατοντάδες Ελληνικές επιχειρήσεις, που επέλεξαν το virtualization σαν βάση για τα data centers τους.

Μια πρόσθετη ωφέλεια του virtualization είναι η αποτελεσματικότερη διαχείριση. Η δημιουργία και η μεταφορά στην παραγωγή μιας εικονικής μηχανής γίνεται σε ελάχιστο χρόνο, με ταυτόχρονη απλοποίηση της συντήρησης της.

Η αποτελεσματικότητα της διαχείρισης ενός data center όμως, περνάει σε άλλο επίπεδο με την χρήση της σουίτας προϊόντων με την ονομασία Microsoft System Center. Το System Center επιτρέπει την διαχείριση τόσο των φυσικών όσο και των εικονικών μηχανών, μέσα από τα ίδια εργαλεία , χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά σε Microsoft τεχνολογίες. Τόσο το εργαλείο διαχείρισης εικονικών μηχανών (Virtual Machine Manager) όσο και αυτό της συνεχούς online παρακολούθησης όλης της υποδομής (Operations Manager) μπορούν να αλληλεπιδράσουν, διαχειριστούν και παρακολουθήσουν συστήματα διαφόρων κατασκευαστών, απαλλάσσοντας μας από την ανάγκη συντήρησης πολλών ξεχωριστών υποσυστημάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνδυασμένης δράσης των προϊόντων του System Center είναι το εξής: Ένα φυσικό μηχάνημα αρχίζει να εμφανίζει ενδείξεις υπέρβασης των δυνατοτήτων του. Αυτό γίνεται αντιληπτό από τον Operations Manager και ενημερώνει τον Virtual Machine Manage ο οποίος με τη σειρά του, έχοντας αξιολογήσει αυτόματα τον υπόλοιπο διαθέσιμο εξοπλισμό, μετακινεί με μηδενικό downtime και χωρίς διακοπή της παρεχόμενης υπηρεσίας τα εικονικά μηχανήματα στα κατάλληλα φυσικά.

Τέλος πολλές φορές προκύπτει η ανάγκη αξιολόγησης ενός data center. Και σε αυτό το έργο, το System Center μπορεί να βοηθήσει με δυο επιπλέον εργαλεία. Το πρώτο είναι ο Capacity Planner που είναι σε θέση να δημιουργήσει ένα μοντέλο με προτάσεις τοπολογίας, υλικού και λογισμικού έχοντας αξιολογήσει την υπάρχουσα κατάσταση. Το δεύτερο εργαλείο είναι ο Configuration Manager , που μεταξύ πολλών άλλων δυνατοτήτων μπορεί να δώσει αναλυτικές πληροφορίες για την χρήση των διαθέσιμων πόρων και τους συνδυασμούς λογισμικού και υλικού ώστε να γίνει εκτίμηση της αποτελεσματικότητας τους. Ένα δυναμικό data center βασίζεται στην δυνατότητα μείωσης ή αύξησης της παρεχόμενης υπολογιστικής ισχύος ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της επιχείρησης, χωρίς απώλειες, άμεσα και αποτελεσματικά και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με εργαλεία που ελέγχουν κεντρικά την υποδομή όπως η σουίτα του System Center.

Εφαρμόζοντας τα παραπάνω έχουμε μια σωστή βάση για ένα επιτυχημένο data center με χαμηλά κόστη, μείωση στην κατανάλωση ενέργειας συνεισφέροντας σε ένα καλύτερο περιβάλλον, αυξάνοντας ταυτόχρονα την αποτελεσματικότητα και την επιστροφή της επένδυσης (ROI).

Αποτελεσματικοί, οικονομικοί και …πράσινοι.

Remote Apps και App-V. Δύο προϊόντα που σίγουρα αλλάζουν τον τρόπο που μέχρι τώρα μοιράζαμε τις εφαρμογές στους τελικούς χρήστες.

Αυτοματοποιούν όλη την διαδικασία απο την αρχική εγκατάσταση των εφαρμογών μέχρις τις ενημερώσεις και απόσυρση τους. και ενώ είναι διαφορετικές τεχνολογίες και μπορούν να επιλεγούν ξεχωριστά, ο συνδυασμός τους οδηγεί σε απίστευτες δυνατότητες.

Είναι εκπληκτικά απλά στη χρήση, τόσο που το μόνο που χρειάζεται για να τα χρησιμοποιήσουμε είναι απλά η αλλαγή …της νοοτροπίας μας, αναφορικά με τις παραδοσιακές μεθόδους (παίρνω το cd και τρέχω κλπ)

Αναλυτική παρουσίαση των δύο αυτών μεθόδων-προϊόντων θα βρείτε στο live meeting που επιμελήθηκα και περιλαμβάνει τόσο εξήγηση του τι περιλαμβάνουν αλλά και demo που πιστεύω ότι θα βρείτε χρήσιμο.

Αυτό το live meeting αλλά και μία σειρά από παρουσιάσεις και demo άλλων ομιλητών θα βρείτε στο site www.techdays.gr

Πολλές φορές, όσοι από εμάς καλούμαστε να δώσουμε λύσεις σε εταιρίες με πολύ μικρό αριθμό εργαζομένων αλλά με μεγάλες απαιτήσεις, ερχόμαστε αντιμέτωποι με το δίλλημα, ποια έκδοση server να προτείνουμε. Διότι οι εν λόγω εταιρίες, ενώ θέλουν τα πάντα από πλευράς εφαρμογών και επιδόσεων, δεν είναι διατεθειμένες να διαθέσουν πολλά χρήματα για να τα αποκτήσουν, ούτε από πλευράς hardware και κυρίως από πλευράς software.

Και αν για το hardware, όλο και κάτι οικονομικό μπορούσε να βρει κανείς, ήταν αντίθετο στην…ψυχολογία, στο φθηνό hardware να ζητάς από τον επιχειρηματία να βάλει ακριβότερο λειτουργικό. Ήρθε λοιπόν η Microsoft με τον Windows Server 2008 R2 Foundation, να δώσει λύση και στο οικονομικό και στο λειτουργικό και στο …ψυχολογικό.

Η συγκεκριμένη έκδοση λοιπόν είναι κατάλληλη για επιχειρήσεις από 3 έως 15 άτομα, και για να ξεκινήσω από το σημαντικότερο, είναι πολύυυυυυ οικονομική, πάρα πολύ. Φθηνότερη από οποιοδήποτε hardware ευελπιστεί να φιλοξενεί server και φθηνότερη ακόμη και από εκδόσεις client software. Και πάει ακόμη καλύτερα αφού περιλαμβάνει στην ίδια χαμηλή τιμή και την χρήση από 15 users χωρίς την ανάγκη προμήθειας user cals.

Και αφού ξεκινάει τόσο δυνατά, ας δούμε και τι άλλο μπορεί να κάνει.

Πρόκειται για μία κανονικότατη έκδοση server με το γνώριμο περιβάλλον Windows, που μπορεί να αποτελέσει μια απλή και οικονομική υποδομή για τις εφαρμογές μικρών επιχειρήσεων και για κοινή χρήση πληροφοριών και πόρων. Δεν διατίθεται retail στο ράφι άλλα μόνο μέσω OEM, δηλαδή να είναι προεγκατεστημένη σε hardware με το οποίο πωλούνται μαζί.

Μπορεί να αποτελέσει την καρδιά ενός συστήματος, αφού μπορεί να γίνει Domain Controller, Application Server, DNS, DHCP, Terminal Server, File και Printer server και να φιλοξενήσει οποιαδήποτε εμπορική ή άλλη εφαρμογή, ERP, CRM, POS κλπ. Από πλευράς ρόλων το μόνο που δεν μπορεί να κάνει είναι να γίνει Hyper-V δλδ virtualization server. Και από πλευράς εκδόσεων δεν κυκλοφορεί σε core μορφή

Ας δούμε, κάποιες προτάσεις για την χρήση του foundation server.

1. Κεντρικός server μιας μικρής επιχείρησης όπου μπορεί να εγκατασταθεί domain και μία λογιστική εφαρμογή και να αποτελεί σημείο πρόσβασης της εταιρίας από το internet για remote users.

2. File και Printing server και χρήση επιχειρηματικής εφαρμογής, π.χ. ενός μικρού ασφαλιστικού, λογιστικού ή άλλου γραφείου

3. Διασύνδεση πολλών foundation servers με διάφορους ρόλους σε μια επιχείρηση που σταδιακά μεγαλώνει.

4. Terminal Server για εμπορικές εφαρμογές, ERP, CΡM μίας μικρής επιχείρησης.

Οι χρήσεις είναι ατελείωτες, αλλά φυσικά υπάρχουν και περιορισμοί, αφού ο σκοπός της συγκεκριμένης έκδοσης είναι να βοηθήσεις πραγματικά μικρές επιχειρήσεις και όχι να χρησιμοποιηθεί λάθος. Απο πλευράς hardware, θα πρέπει ο server να έχει μόνο ένα επεξεργαστή και μέχρι 8 GB RAM.

Ο πρώτος περιορισμός του ίδιου του λειτουργικού είναι η αυστηρή χρήση από έως 15 χρήστες το πολύ.

Και αυτό το 15 είναι το σημείο κλειδί που ελέγχεται σε πολλά σημεία. Το πρώτο σημείο ελέγχου είναι ότι δεν μπορούν να δημιουργηθούν παραπάνω από 15 χρήστες στο active directory ενός DC σε foundation. Φυσικά δεν προσμετρούνται οι χρήστες του συστήματος όπως administrator κλπ, αλλά μιλάμε για πραγματικό όριο και όχι για 15 ταυτόχρονους online χρήστες. Επιτρέπονται δηλαδή ακριβώς 15 user accounts στο active directory. Ο έλεγχος αυτός υπάρχει και στο όριο των συνδέσεων (smb, terminal κλπ) που μπορούν να γίνουν προς τον server αυτό, αφού δεν επιτρέπει παραπάνω από 45 τέτοιες. Στην 46η ενημερώνει ότι ο server είναι busy. Κατά μέσο όρο δλδ επιτρέπει 3 συνδέσεις ανά user κάτι που είναι υπεραρκετό για μία μικρή επιχείρηση.

Και φυσικά δεν μπορεί να συμμετέχει σε Domain οργανισμού που στο AD υπάρχουν παραπάνω από 15 user accounts ακόμη κι αν ο DC είναι άλλη έκδοση. Και στα πλαίσια της προστασίας της ακριβούς χρήσης του, δεν μπορεί να είναι DC ενός child domain ενός forest, ούτε και να έχεις trust με άλλο μεγάλο domain. Αν το παραπάνω συμβεί, ο server θα κλήσει σε 10 ημέρες.

Από πλευράς αδειοδότησης ο αριθμός 15 συνεχίζει να είναι όριο ως εξής. Οι 15 user accounts θα πρέπει να αντιστοιχούν σε 15 φυσικούς χρήστες, και όχι π.χ. να υπάρχουν χρήστες που να δουλεύουν σε βάρδιες με το ίδιο account. Αν όλα αυτά σας φαίνονται «ενοχλητικά» σκεφτείτε ότι ο σκοπός είναι να διαφυλαχθεί η εξαιρετικά χαμηλή τιμή για τις εταιρίες που όλοι οι παραπάνω περιορισμοί είναι άχρηστοι αφού έχουν από 3 έως 15 άτομα σαν προσωπικό. Για τις μεγαλύτερες εταιρίες υπάρχουν εκδόσεις και λύσεις που καλύπτουν τις ανάγκες τους.

Να σημειωθεί επίσης ότι ο foundation δεν μπορεί από πλευράς άδειας, να είναι guest λειτουργικό σε Hyper-V. Αν δε η εταιρία αυξήσει τους χρήστες της, η υποδομή δεν πάει χαμένη, αφού η αναβάθμιση (upgrade) σε standard είναι απλή υπόθεση.

Οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές hardware έχουν ήδη προτάσεις servers με προεγκατεστημένο τον Windows Server 2008 R2 Foundation.

Και δεν ξέρω αν σας το είπα αλλά μιλάμε για πολύ φθηνή λύση.

Σε αυτό το post θέλω να περιγράψω πως είναι δυνατόν στα windows 7 να έχουμε την δυνατότητα dual boot χωρίς την ανάγκη δημιουργίας ξεχωριστών partitions κλπ, αλλά μόνο με την χρήση ενός αρχείου εικονικού δίσκου, ενός vhd. Ένα vhd το οποίο θα δημιουργήσετε και θα το χρησιμοποιήσετε για να bootαρετε ένα άλλο λειτουργικό όπως Vista, WS 2008, WS 2008 R2, χωρίς την χρήση κάποιου εξωτικού 3^rd party εργαλείου.

Τα παρακάτω βήματα είναι απαραίτητα για την δημιουργία vhd από το οποίο θα γίνεται boot στο σύστημα μας

1. Δημιουργία VHD

2. Μεταφορά WIM image από DVD του επιλεγμένου λειτουργικού στο VHD

3. Επέμβαση στο boot loader για εκκίνηση από το VHD.

Στο παράδειγμα που θα ακολουθήσει θα δημιουργήσω ένα vhd με WS 2008 R2 μέσα σε ένα σύστημα με Windows 7, και θα το ρυθμίσω ώστε να bootαρω και απο αυτό ώστε στο ίδιο PC να έχω client και server λειτουργικό μαζί και να επιλέγω ποιο θα χρησιμοποιώ.

Είναι πραγματικά τόσο απλό όσο το περιγράφω με μόνη δυσκολία, ένα download…αυτό του WAIK. Και το περιγράφω ως δυσκολία διότι είναι το μόνο πράγμα που δεν έχετε άμεσα στη διάθεση σας, όλα τα άλλα είναι ήδη στο σύστημα σας.

Πάμε να το δούμε

Δημιουργία VHD

Εξασφαλίζω ελεύθερο χώρο σε ένα δίσκο του υπολογιστή μου. 20 GB είναι αρκετά. Και δεν εννοώ unallocated space αλλά κανονικό χώρο σε ένα volume. Δημιουργώ ένα folder στο volume αυτό όπου θα φιλοξενήσω το vhd μου. Π.χ. c:\vhd

Δημιουργώ VHD (π.χ. w2k8r2.vhd) από το Computer Management/Disk Management / Action / Create Vhd

Όταν το δημιουργήσουμε στο folder που δημιουργήσαμε παραπάνω, αυτό εμφανίζεται σαν κανονικός δίσκος στο disk management οπότε και τον κάνουμε initialize

Μετά δημιουργούμε single volume πάνω στον vhd και στη συνέχεια αναθέτουμε drive letter, έστω το x: με ένα label π.χ. WS2k8R2

Αν δεν σου αρέσει ο wizard έχουμε και εντολές τις οποίες δίνουμε στο cmd

DISKPART

CREATE VDISK FILE="c:\vhd\WS2K8R2.vhd" MAXIMUM=20000

SELECT VDISK FILE=" c:\vhd\WS2K8R2.vhd "

ATTACH VDISK

CREATE PARTITION PRIMARY

ASSIGN LETTER=X

FORMAT QUICK LABEL= WS2K8R2

EXIT

Μεταφορά WIM image από DVD στο VHD

Στη συνέχεια κατεβάζουμε το WAIK και το εγκαθιστούμε στο σύστημα. Από αυτό χρειαζόμαστε το imageX utility.

Τοποθετούμε το DVD των WS 2008 R2 και από εκεί θα πάρουμε το install.wim και θα μεταφέρουμε τα περιεχόμενα του στο VHD που φτιάξαμε παραπάνω:

d:\imagex>imagex /apply d:\install.wim 1 x:\

Στο παράδειγμα θεωρώ ότι στο partition d: έχω μεταφέρει το περιεχόμενο του WAIK και συγκεκριμένα το imagex σε ένα folder και ομοίως ότι έχω αντιγράψει το περιεχόμενο του dvd των WS 2008 R2 σε ένα άλλο folder στο d:

Στην παραπάνω εντολή, μετά το 'd:\install.wim' υπάρχει το '1'. Αυτό υποδηλώνει ποια από τις εκδόσεις που έχει μέσα το DVD των WS 2008 R2 θέλω να βάλω. Δηλαδή enterprise, standard, core κλπ.

Για να δούμε το index number αυτού που θέλουμε να εγκαταστήσουμε δίνουμε την εντολή d:\imagex>imagex /info "d:\<η θέση που βρίσκεται το wim στο dvd>\install.wim"

Επέμβαση στο boot loader για εκκίνηση από το VHD

Το τελευταίο βήμα είναι η προσθήκη του vhd στο boot μενού. Το εργαλείο εδώ είναι το BCDEdit.exe που υπάρχει στο σύστημα.

Ανοίγουμε Elevated Command Prompt με Administrator Privileges και δίνουμε:

C:\>bcdedit /copy {current} /d "Βάλε την περιγραφή του VHD που θές"

Αυτό θα προσθέσει εγγραφή στο boot μενού και θα επιστρέψει ένα guid το οποίο αντιγράφουμε και το τοποθετούμε στα παρακάτω commands όπου υπάρχει η ένδειξη <guid>

C:\>bcdedit /set <guid> device vhd=[driveletter:]\<directory>\<vhd filename>

C:\>bcdedit /set <guid> osdevice vhd=[driverletter:]\<directory>\<vhd filename>

C:\>bcdedit /set <guid> detecthal on

Για το παράδειγμα μας οι εντολές θα είναι:

C:\>bcdedit /set <guid> device vhd=[c:]\vhd\w2k8r2.vhd

C:\>bcdedit /set <guid> osdevice vhd=[c:]\vhd\w2k8r2.vhd

C:\>bcdedit /set <guid> detecthal on

Για να δούμε αν πετύχαμε δίνουμε την εντολή C:\>bcdedit /v οπότε και θα εμφανιστεί η εγγραφή όπως θα φαίνεται στο boot menu.

Αν έγινε λάθος και θέλουμε να σβήσουμε το entry δίνουμε:

C:\>bcdedit /delete <guid> /cleanup

Στο επόμενο restart στο boot μενού θα υπάρχει το νέο σύστημα και μπορούμε να το επιλέξουμε για να δουλέψουμε με αυτό.

Είτε ξεκινήσουμε από το κανονικό σύστημα είτε από το vhd τα περιεχόμενα είναι διαθέσιμα. Δηλαδή αν ξεκινήσουμε από το vhd το υπόλοιπο σύστημα θα φαίνεται με ένα drive letter στον windows explorer, ενώ αν ξεκινήσουμε από το κανονικό, μπορούμε να φορτώσουμε το vhd και να αλληλεπιδράσουμε με τα αρχεία που περιλαμβάνει χρησιμοποιώντας την τεχνική του πρώτου βήματος (attach vhd).

Αν θέλουμε αυτό το vhd να δωθεί και σε άλλα pc και να γίνει πραγματικά ανεξάρτητο από το hardware, το φορτώνουμε σε ένα server με Hyper-V, δημιουργούμε ένα VM και του κάνουμε sysprep. Στη συνέχεια μπορεί να φορτωθεί σε όσα διαφορετικά συστήματα θέλουμε.

Σε επόμενο post θα δούμε πως bootάρουμε μόνο απο το vhd χωρίς να υπάρχει τίποτα άλλο στο σύστημα.

Όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό, σε μεσαίες ή μεγάλες εγκαταστάσεις, οι administrators, όταν μπαίνουν στο site του Volume Licensing Service Center (VLSC), για να αναζητήσουν κλειδί που θα ενεργοποιήσει τα Vista ή τους Windows 2008 servers βρίσκουν ένα κλειδί τύπου KMS. Ο συγκεκριμένος τύπος κλειδιού επεκτείνεται και στην ενεργοποίηση των Windows 7 και Windows Server 2008 R2. Υπό άλλες συνθήκες, ίσως δεν θα χρειαζόταν να γράψουμε τίποτα γι’ αυτό τον τύπο κλειδιού, αλλά κάποιες ιδιαιτερότητες που αυτό παρουσιάζει οδηγούν σε κακή χρήση και τελικά σε αδυναμία ενεργοποίησης των λειτουργικών και ίσως αχρήστευση του κλειδιού. Επίσης ένας άλλος λόγος που πρέπει να ενημερωθούμε για το κλειδί αυτό , είναι ότι by default όλα τα προαναφερθέντα λειτουργικά είναι ρυθμισμένα να ενεργοποιηθούν με την KMS μέθοδο.

Ας δούμε την θεωρία πρώτα. Με το κλειδί KMS μπορούμε να ενεργοποιήσουμε τα λειτουργικά μας συστήματα στα πλαίσια του τοπικού μας δικτύου, χωρίς να χρειάζεται κάθε ένας υπολογιστής να έχει σύνδεση internet ώστε να ενεργοποιηθεί απευθείας μέσω του σχετικού Microsoft site. Πρόκειται για ένα πολύ ελαφρύ service που μπορεί να τρέξει σε μερικούς υπολογιστές του δικτύου (clients ή servers), οι οποίοι λέγονται KMS Hosts και που κοινοποιείται στους υπόλοιπους μέσω DNS. Οι υπόλοιποι υπολογιστές που καλούνται KMS clients ενεργοποιούνται επικοινωνώντας με τους KMS Hosts χωρίς να απαιτούνται ενέργειες από την μεριά του client. Το KMS ενώ ενεργοποιεί και φυσικούς και virtual υπολογιστές, απαιτεί ένα ελάχιστο αριθμό φυσικών υπολογιστών (activation thresholds) στο δίκτυο για να έχει νόημα η χρήση του. Θα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 5 φυσικοί υπολογιστές για ενεργοποίηση Windows Server 2008 (+R2) και τουλάχιστον 25 για ενεργοποίηση Windows Vista ή Windows 7 clients. Κάθε 7 ημέρες ή 180 το αργότερο οι KMS clients θα προσπαθούν να ξαναβρούν τον KMS Host και να ανανεώσουν την ενεργοποίηση τους.

Εδώ ακριβώς είναι το λεπτό σημείο, το κλειδί τύπου KMS, προορίζεται μόνο για τους KMS Hosts και ΔΕΝ μπαίνει σε κάθε λειτουργικό που πρέπει να ενεργοποιήσουμε. Οι υπόλοιποι υπολογιστές απλά μέσω του DNS server μαθαίνουν και συνδέονται στον KMS Host οπότε και ενεργοποιούνται χωρίς να τους βάλουμε κανένα κλειδί. Αν ξεκινήσουμε να το βάζουμε σε όλα τα λειτουργικά και αυτό το κάνουμε παραπάνω από 6 φορές ή παραπάνω από 9 φορές σε έναν υπολογιστή, τότε απλά το κλειδί παύει να μπορεί να ενεργοποιήσει τους υπολογιστές. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να έχουμε μέχρι 6 Hosts σε κάθε υλοποίηση KMS. Αν το δίκτυο μας απαιτεί παραπάνω από 6 Hosts τότε αυτό είναι κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με τηλεφωνική επικοινωνία με την αντίστοιχη υπηρεσία της Microsoft.

Ας δούμε τώρα μερικά σημεία που θέλουν προσοχή.

1. Για να κάνουμε έναν server ή client, KMS Host, απλά του βάζουμε το KMS κλειδί που αντιστοιχεί στο λειτουργικό που έχει, με την εντολή slmgr /ipk <KMS Key>, και τον ενεργοποιούμε μέσω internet ή τηλεφωνικά με την εντολή slmgr.vbs /ato. Στο τέλος δίνουμε την εντολή net stop slsvc && net start slsvc για επανεκκίνηση του licensing service. Αν το δίκτυο μας έχει DNS που να επιτρέπει τις δυναμικές εγγραφές, η ενημέρωση του DNS με το αντίστοιχο record που δηλώνει την ύπαρξη του KMS Host γίνεται αυτόματα.

2. Επικοινωνία με το internet χρειάζεται μόνο κατά την ενεργοποίηση του πρώτου KMS Host. Άλλη επικοινωνία δεν απαιτείται και κανένα άλλο στοιχείο για το δίκτυο δεν μεταφέρεται στην Microsoft σε καμία άλλη χρονική στιγμή.

3. Για Windows Vista και Windows 2008, στο άθροισμά των 5 ή των 25 λαμβάνουν μέρος μόνο οι φυσικοί υπολογιστές. Οι Virtual ενεργοποιούνται ως KMS Clients αλλά δεν αυξάνουν το όριο. [UPDATE}Για τα Windows 7 και τον Windows 2008 R2 KAI οι virtual machines αυξάνουν το άθροισμα, κάτι που είναι πολύ σημαντική βελτίωση.

4. Τα Vista, τα Win7 και οι servers αθροίζονται όλα μαζί ώστε να συγκεντρωθεί το όριο. Δηλαδή αν έχουμε 4 φυσικούς servers και 3 Vista το όριο του 5 θα επιτευχθεί και οι servers θα ενεργοποιηθούν όχι όμως και τα Vista. Ομοίως αν έχουμε 24 servers και 3 Win7 τα Win 7 θα ενεργοποιηθούν. Αν σε ένα δίκτυο δεν μπορούμε να πιάσουμε τα όρια των 5 ή 25 αντίστοιχα τότε ΔΕΝ χρησιμοποιούμε το KMS κλειδί αλλά το MAK. Αν οι KMS Clients μπορεί να μένουν απομονωμένοι πάνω από 180 ημέρες από τον KMS Host τότε πάλι βάζουμε MAK κλειδί.

5. Μέχρι να επιτευχθεί το όριο των 5 ή 25 οι υπολογιστές που λαμβάνουν μέρος στο KMS σύστημα, προσμετρούνται μέσω ενός μοναδικού κωδικού για τον καθένα από τον KMS Host αλλά δεν ενεργοποιούνται μέχρι να πιαστεί το όριο. Μόλις αυτό γίνει ενεργοποιούνται όλοι αυτόματα ή με την χρήση της εντολής slmgr /ato. Μέχρι να γίνει αυτό βρίσκονται στην χαριστική περίοδο των 30 ημερών η οποία μπορεί να ανανεωθεί μέχρι 3 φορές με την εντολή slmgr /rearm. (Για Vista Enterprise μπορεί να γίνει μέχρι 5 φορές)

6. KMS host μπορεί να είναι οποιοδήποτε φυσικός ή virtual υπολογιστής με Windows Server 2008 (+R2), Windows Vista, Windows 7 ή Windows Server 2003(με εγκατάσταση ειδικού update), αλλά KMS hosts που τρέχουν Windows Vista ή Win7 μπορούν να ενεργοποιήσουν αντίστοιχα μόνο Windows Vista ή Win7 KMS clients. Ένας μόνο KMS host μπορεί να υποστηρίξει οσουσδήποτε KMS clients, αλλά για failover προτείνονται 2.

7. Slmgr /dli ή /dlv για να δω λεπτομέρειες γύρω από τον counter των 5 ή 25 στον KMS Host και για το που βρίσκομαι και ποιος είναι ο Host στους KMS Clients.

Και τώρα το κορυφαίο ερώτημα. Εγώ που δεν είχα διαβάσει το άρθρο σου ή το TechNet και τα έχω κάνει…λάθος, και έβαλα το KMS κλειδί σε 2500 clients οι οποίοι πλέον δεν είναι ενεργοποιημένοι τι να κάνω? Ευτυχώς για όλα τα λάθη υπάρχει λύση. Η Microsoft δίνει μια σειρά από κλειδιά, αναρτημένα στο TechNet, που κάνουν μετατροπές από KMS Host σε KMS Client, από KMS Client σε MAK Client και από MAK σε KMS. Όλα τα κλειδιά αυτά αλλά και πολύ μεγαλύτερη ανάλυση για τον σχεδιασμό και υλοποίηση του KMS θα βρείτε εδώ. Πιστέψτε με ότι η χρήση του KMS χρειάζεται σχεδιασμό και μελέτη πριν την υλοποίηση της.

Τέλος, αν είχατε υποδομή KMS πριν την εμφάνιση των 2008 R2 και Win7 και θέλετε να την επεκτείνετε και για τα νέα αυτά λειτουργικά τότε πρέπει να βάλετε το update που περιγράφεται εδώ.

Μετά την πρόσφατη ανακοίνωση της RC version των Windows 7, την οποία ακολούθησε και η πραγματικά φοβερή ανακοίνωση του “Windows XP Mode” που θα περιλαμβάνουν, διαβάσαμε διάφορα πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενα πράγματα σχετικά με τις δυνατότητες αυτού του χαρακτηριστικού. Όσοι από μας είχαν ακούσει και για το MED-V (μέρος του Microsoft Desktop Optimization Pack – MDOP) μπερδεύτηκαμε ακόμη περισσότερο, γιατί ο σκοπός και των δύο αυτών χαρακτηριστικών είναι να μπορούμε να τρέχουμε εφαρμογές από windows XP μέσα στα windows 7.  Αυτό φάνηκε και σε σχετικές συζητήσεις που ακολούθησαν την δημοσίευση του χαρακτηριστικού απο το πάντα ενημερωμένο Ακη (afotakel)

Εγώ επειδή “I am a pc” και μάλιστα τρέχω Windows 7 θα προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω τα πράγματα. Οπότε έχωντας διαβάσει διάφορα links και πληροφορίες, σας παραθέτω την περίληψη σε ελληνική έκδοση.

Το MED-V και το “Windows XP Mode” απευθύνονται δύο διαφορετικές κατηγορίες χρηστών και μάλιστα λύνουν διαφορετικά προβλήματα. Ειδικότερα:

Το Windows XP Mode σχεδιάστηκε να υποστηρίζει χρήστες μικρών εταιριών που δεν έχουν κεντρική υποδομή διαχείρισης και θέλουν να χρησιμοποιούν εφαρμογές σχεδιασμένες για Windows XP στα νέα Windows 7 συστήματα τους. Θα είναι διαθέσιμο στα Windows 7 Professional and Windows 7 Ultimate. Στην RC έκδοση αποτελεί ξεχωριστό download.

To “XP mode” στην ουσία βασίζεται στο Windows Virtual PC και θα βοηθά τους χρήστες να τρέχουν παλιές εφαρμογές μέσα στο περιβάλλον ενός virtual Windows XP από το start menu των Windows. Αυτό θα γίνεται χωρίς να αντιλαμβάνεται πραγματικά ο χρήστης την ύπαρξη του virtual αυτού λειτουργικού και χωρίς να του ζητείται να το ξεκινήσει, να έχει 2 διαφορετικές οθόνες ή άλλα περίεργα για τον απλό χρήστη πράγματα.

Δηλαδή πατώντας το start κάποιος θα έχει πρόσβαση και στις εφαρμογές που βρίσκονται στα 7ρια αλλά και σε αυτές που στην ουσία έχουν εγκατασταθεί σε ένα virtual XP με SP3 που τρέχει στο background. To virtual image των XP (vhd) που θα δίνεται στο “XP Mode” δεν χρειάζεται κάποια εγκατάσταση λειτουργικού, αλλά ένας απλός wizard καθοδηγεί τον χρήστη σε κάποιες απαραίτητες αρχικές ρυθμίσεις. Σε κάθε περίπτωση όμως παραμένει ένα virtual image και ο έμπειρος χρήστης μπορεί να το αντιμετωπίζει σαν τέτοιο.

Κάλιο αργά παρά ποτές οι USB συσκευές υποστηρίζονται σε αυτό το νέο Windows Virtual PC το οποίο βασίζεται σε πυρήνα (core) με multi-threading support και αποτελεί ένα type II hypervisor στα Windows 7.

Στην τελική έκδοση το “Windows XP Mode”  θα διατίθεται προεγκατεστημένο σε νέα PCs από OEM αλλά θα συνεχίσει να υφίσταται και σαν ξεχωριστό download. Οπότε στις διαφωνίες αν το XP Mode θα είναι ενσωματωμένο ή ξεχωριστό η MS απαντάει : και τα δύο.

Εδώ να προσθέσω πως αυτό το εικονικό Windows XP πού περιλαμβάνει το “XP Mode” δεν χρειάζεται άλλη άδεια λειτουργικού.

Το Microsoft Enterprise Desktop Virtualization (MED-V) σχεδιάστηκε για IT Professionals και απευθύνεται σε μεγαλύτερους οργανισμούς.

Στην ουσία παρέχει δυνατότητες κεντρικής διαχείρισης και εγκατάστασης μέσω πολιτικών, διαφόρων virtual images ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών, που μειώνουν το κόστος εγκατάστασης και χρήσης του virtual pc. Προφανώς η κεντρική αυτή διαχείριση γίνεται σε συνεργασία με τον προϊόν που κατεξοχήν έχει αυτό το ρόλο , το System Center Configuration Manager.

Το Med-V δεν πουλιέται αυτόνομο ούτε είναι διαθέσιμο σε μεμονωμένους χρήστες αλλά είναι κομμάτι του Microsoft Desktop Optimization Pack (MDOP) το οποίο είναι λύση για εταιρίες με συγκεκριμένες συμφωνίες αδειοδότησης (software assurance).

Ενδεικτικά αναφέρω ότι το App-V, το Advanced Group Policy Management κλπ είναι επίσης κομμάτια του MDOP. Περισσότερα σε επόμενο post.

To MED-V v1 βασίζεται στο Microsoft Virtual PC 2007 και λύνει το πρόβλημα σε οργανισμούς που θέλουν να αναβαθμίσουν τις υποδομές τους από παλιότερα λειτουργικά σε Vista, χωρίς να υπάρχει η ανάγκης αναβάθμισης και των εφαρμογών.

Το MED-V v2 θα προσθέσει υποστήριξη και για αναβάθμιση σε Windows 7  (ΠΡΟΣΟΧΗ και για 32 bit αλλά και για 64bit !!!!! ) και θα υποστηρίζει την χρήση Windows Virtual PC σε Windows 7.

Μέσω του Med-V και λόγω της ειδικής αδειοδότησης μέσω της οποία το αγοράζει κανείς (software assurance), είναι δυνατή η χρήση μέχρι και τεσσάρων εικονικών λειτουργικών ανά pc (4 VM right).

Το MED-V v2 beta θα είναι διαθέσιμο μέσα σε 90 μέρες μετά την γενική διάθεση της τελικής version των Windows 7.

Ας ασχοληθούμε όμως λίγο και με την καρδιά του XP Mode, το νέο Windows Virtual PC και τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του. (Βαγγέλη διόρθωνε ότι λέω λάθος)

1. USB Support –Αυτό τα λέει όλα. Οι χρήστες μπορούν να προσπελάσουν μέσω των guest λειτουργικών, usb συσκευές που είναι συνδεδεμένες με το host. Αυτό αποτελούσε ένα πάγιο αίτημα όσων χρησιμοποιούσαν τις προηγούμενες version του virtual pc. Printers, Scanners, Flash Memory/Sticks, External Hard Disks και Digital Cameras δεν αποτελούν πλέον άβατο για τα guest os.

2. Seamless Applications – Εγκατάσταση και εκτέλεση εφαρμογών που είναι στην ουσία εγκατεστημένες σε images που τρέχουν πάνω στο Windows Virtual PC απευθείας από το Windows 7 desktop, σαν να ήταν κανονικά εγκατεστημένες στο Windows 7. Αυτή είναι και η ουσία του “XP Mode”. Απλώς αυτό είναι δυνατόν και με οποιοδήποτε image δημιουργήσει ο χρήστης του Windows Virtual PC και όχι μόνο με το συγκεκριμένο που διατίθεται σαν μέρος του “XP Mode”

3. Folder Integration μεταξύ Windows 7 και Windows Virtual PC– Παρέχεται η δυνατότητα πρόσβασης στο My documents, Pictures, Desktop, Music, Video του Host Windows 7 μέσα από τις εφαρμογές που τρέχουν στο virtual windows environment. Φυσικά αυτό ισχύει και για το Windows XP Mode

4. Clipboard Sharing – Αντιγραφή δεδομένων μεταξύ του host Windows 7 και των Windows Virtual PC images.

5. Printer Redirection – Είναι δυνατή η εκτύπωση μέσω των εικονικών pc, απευθείας στους φυσικούς printers του Host ακόμη και μέσω των Seamless Applications.

Ελπίζω τα παραπάνω να βοήθησαν στην αποσαφήνιση του “XP Mode” και της διαφοράς με το Med-V. Πλέον ως μέλος του Springboard Series Technical Experts Panel θα προσπαθήσω να σας ενημερώνω για όλες τις εξελίξεις.